برای ما هم که او را با سر توپ فوق‌العاده و ضربه پای چپ بی نظیرش مقابل تراکتور به یاد داریم حال و روز این روزهای سجاد باورکردنی نیست.
وقتی برای رسیدن به پیراهن تیم ملی، همیشه اولویت با لژیونرهاست به سجاد حق می‌دهیم که با این استعداد و سن مناسب دنبال رویای اروپایی‌اش باشد اما سود و زیان این معامله برای فوتبال ماست که فقر بازیکن حرفه‌ای در تمام سطوح آن پیداست و دلمان می‌سوزد برای سجاد که اخلاق مدار است و همواره شبیه یک حرفه‌ای زندگی کرده است. قطعا حق او، این نیست و دنیا هم برایش به آخر نرسیده اما کاش سجاد زودتر راهی پیدا کند و دوباره همان مهاجم پا به توپی باشد که می‌شناختیم. رویای خیس اروپا برای بازیکنان ایرانی که مشکل برقراری ارتباط و زبان و فرهنگ را با خود دارند. کاش لیگ داخلی کمی پویاتر باشد و ستاره‌هایش را با آغوش باز بپذیرد تا امثال سجاد به جای فرار، همین جا و از ویترین ملی به آنچه می‌خواهند دست یابند.

ایران ورزشی