«او» به درد میخورد یا نه؟
جابهجاییهای مکرر و کماثر نفرات، ایراد بزرگ کار استقلال در این فصل و به واقع نقصان عمده علیمنصور در فصلی بوده که حتی مهاجمان آبیها هم در کار گلزنی ضعف داشتهاند و به جز کاوه رضایی مهاجم ششدانگی نداشتهاند که به حاصل کارش مطمئن باشند. اینکه چرا باید امین حاجمحمدی با قیمتی کلان برای فصل جاری هم حفظ شود اما مسابقهای به او نرسد، از ابهامات ماندگار کار سرمربی فعلی استقلال و از عجایب و غرایب تاریخ حیات این باشگاه است که به سبب پیشینه همکاری با این مدافع در تیم نفت تهران لابد بهتر از هر کسی میداند که حاجمحمدی به مهره او در ترکیب آبیها میخورد یا نه و اگر جواب منفی است چرا او را از ابتدای فصل مرخص نکرده و اگر پاسخ مثبت بوده، چرا به وی بازی نمیدهد؟! از طرف دیگر گسیل مگویان به اقصی نقاط خط دفاع از دفاع چپ گرفته تا دفاع راست و طبعا دفاع وسط (که تخصص اوست) بدون اینکه زوج برزیلی رابسون و پادوانی بیعیب بودن خود را به عنوان زوج اصلی مرکز خط دفاعی استقلال به اثبات برساند، مسالهای نیست که احتمالا خبر از اشراف منصوریان بر کارش بدهد.
جای این کارها در وسط فصل نیست
سرمربی آبیها حتی برای پست هافبک وسط آنان نیز در مدت غیبت طولانی روزبه چشمی به یک جمعبندی نهایی نرسیده است.
بدیهی است که امید ابراهیمی مهره بیگفتوگوی این منطقه باشد اما اینک که چشمی در بازگشت به تمرینات هم مجبور است فقط به طور سطحی تمرین کند و جدا از دیگران به آمادگی جسمانی قناعت ورزد و هنوز قادر به بازی نیست، سرمربی آبیها همچنان مشغول بررسیها و جمعبندیهایی برای خط میانی است که جای آن در ابتدای فصل است و نه پس از گذشت یک سوم از فصل (و اگر تعطیلات فراوان لیگ در کار نبود، الان نیم فصل اول هم به پایان رسیده بود.)
دور و نزدیک
فرشید باقری در پست هافبک وسط، یعقوب کریمی در بال چپ و بهنام برزای در هر پستی که منصوریان به آن نیاز به نفر و نیرو داشته باشد(!) نفراتی هستند که همان قدر به ترکیب فیکس نزدیک نشان میدهند که از آن دورند و معلوم نیست ایده و نظر منصوریان نسبت به برزای چیست و چرا به او چندان بازی نمیدهد و آیا او از برخی افراد که اغلب فیکساند بازیکن ضعیفتری است یا اصولا حامی به اندازه کافی در باشگاه ندارد
فرسخها دورتر
آنچه حتمی مینماید، مستعد بودن نفراتی جوان مثل محسن کریمی و فرشید اسماعیلی است که در اکثر اوقات وقتی به زمین فرستاده شدهاند، جواب دادهاند و موثر واقع نشدن بختیار رحمانی است که از فرم روزهای حضورش در فولاد فرسنگها و از شرایط دوران عضویتش در تراکتورسازی کیلومترها دور نشان میدهد و معلوم نیست ایراد از اوست که قادر به تطابق با آبیها نیست و یا کادر فنی که قادر به فراهمسازی امکانات و وسایل این تطابق نیست و این هم معلوم نیست که اگر علی قربانی همان قدر خوب است که منصویان میگوید چرا بیش از این گرهگشا نیست.
ایران ورزشی
نظرات کاربران