dir="RTL" style="text-align:justify">مسعود نیلی که سابقه فعالیت در مقام معاونت هماهنگی دولت اصلاحات را در کارنامه‌اش دارد و تدوین‌کننده اصلی برنامه سوم توسعه به عنوان یکی از کارآمدترین برنامه‌های توسعه است، از طرف رییس‌جمهور به عنوان مشاور ارشد در حوزه اقتصاد انتخاب و از روز نخست فعالیت دولت همراه او در کابینه بوده است.

مسعود نیلی یکی از اعضای مشورتی دولت بود که به هر دلیل دبیر نهادی کوچک به نام ستاد هماهنگی اقتصادی دولت است. در این ستاد جز نیلی افرادی مثل اکبر کمیجانی قائم‌مقام بانک مرکزی، پیمان قربانی معاون اقتصادی بانک مرکزی، شاپور محمدی معاون وقت اقتصادی وزارت اقتصاد نیز حضور داشته و دارند.

تجربه بالاتر مسعود نیلی نسبت به علی طیب‌نیا وزیر اقتصاد، مسعود نوبخت رییس سازمان برنامه و بودجه و ولی‌الله سیف رییس کل بانک مرکزی نسبت به بالا و پایین اقتصاد ایران موجب شده است که برخی از فعالیت‌های مطالعاتی و مشورتی به مسعود نیلی سپرده شود و توصیه‌های سیاستی وی البته با مقاومت‌هایی در دولت نیز مواجه است.

مسعود نیلی اما به نظر می‌رسد بیش از آنچه که واقعیت دارد به عنوان «مشکل اصلی اقتصاد ایران در ۳ سال اخیر» معرفی شده است. برخی اقتصاددانان نهادگرا که تا چندی پیش شاید با کنایه و استعاره از نیلی به عنوان مشکل اقتصاد ایران سخن می‌گفتند اکنون با صدای بلند و در مجامع گوناگون و آشکارا وی را مشکل اقتصاد و رکود معرفی کرده و می‌خواهند کار خود را آسان کنند.

این گروه از اقتصاددانان که خوشبختانه یا شوربختانه اکنون میدان رسانه‌های رسمی کشور و برخی از رسانه‌های خصوصی روشنفکری را دراختیار دارند و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را نیز یکسره دراختیار گرفته‌اند به جای بررسی کارشناسانه رکود اقتصادی ایران و پیگیری دلایل آن از طرف سیاست، کار خود را آسان کرده و تیرهایشان را به سوی نیلی پرتاب می‌کنند.

به گزارش ساعت ۲۴، از نظر این گروه و همفکرانشان در طیف‌های تندرو اصولگرا، انگار کلید منابع دراختیار نیلی است و او اجازه نمی‌دهد که منابع به سمت اقتصاد سرازیر شود و می‌خواهند او را مسوول رکود معرفی کنند. این گروه‌های عجیب‌اندیش به جای بررسی ریز هزینه‌های کلان در کشور و پیگیری تخصیص منابع موجود در مسیرهای گوناگون و پیامدهای این تخصیص‌ها، یک نفر را پیدا کرده‌اند تا او را مقصر جلوه دهند. انگار که مسعود نیلی مدیریت جادویی بر بازار نفت جهانی دارد و کاهش رشد اقتصادی چین که موجب شده است برخی محصولات ایران در انبارها خاک بخورند و یا کاهش ۲۰ درصدی درآمد سرانه در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ به دستور و خواست مشاور ارشد اقتصادی رییس‌جمهور بوده است.

این گروه‌های عجیب‌اندیش که روزانه با چندین رسانه گفت‌وگو کرده و شب هنگام نیز به تلویزیون می‌آیند و در میانه روز نیز به یک دانشگاه با یک نهاد برای سخنرانی می‌روند هرگز قادر به ارایه راه حل علمی – کارشناسی نبوده و آرزوهایشان را آشکار می‌کنند. نسبت دادن مسعود نیلی به عنوان مروج «نئولیبرالیسم» در دولت و نسبت دادن همه تصمیم‌های دولت در نفت، نیرو، کشاورزی، آب و برق، مالیات و تولید و صنعت و بازرگانی به مسعود نیلی خنده‌دارترین روش برای حل مسایل دشوار اقتصاد سیاسی ایران است.