ستاره جوان شطرنج ایران در مسابقات گرندپری بانوان جهان، درخشان ظاهر شد و در کنار قرارگرفتن در رتبه سوم جدول نهایی، به خاطر ماجرای بازی جوانمردانه‌اش با حریف اوکراینی از سوی رسانه‌های جهانی ستایش شد.
سارا بالاخره به ایران بازگشت اما هیچ کدام از مسوولان ورزش کشور برای استقبال از او در فرودگاه حاضر نشدند. یکی از آنها، ترافیک را بهانه عدم حضورش در فرودگاه عنوان کرد.
بهانه‌ای که به مراتب از غفلت این مدیر هم بدتر است. اینجا، مدیران ورزشی برای پست‌گرفتن تا سبز شدن همه چراغ‌ها منتظر می‌مانند اما برای استقبال از قهرمانان وطنی، تحمل اولین چراغ قرمز را هم ندارند.
همزمانی بازگشت خادم‌الشریعه به ایران با سفر باقری‌معتمد به آذربایجان برای بازی در تیم ملی تکواندوی این کشور، کاملا کنایه‌آمیز به نظر می‌رسد. شطرنج‌بازها معمولا شخصیت‌های حساسی دارند و بعید نیست دیر یا زود ضربه این بی‌توجهی، خودش را نشان بدهد.
ستاره‌های ورزش ایران سال‌های سال برای رسیدن به سکوی جهانی تلاش می‌کنند و هرگز چشمداشت مالی قابل‌توجهی ندارند اما مسوولانی که در فراهم‌کردن امکانات اولیه ورزشی نیز ناکام بوده‌اند، یک تبریک ساده فرودگاهی را نیز از آنها دریغ می‌کنند. باقری از فردا برای آذربایجان خواهد جنگید و سارا از همین امروز با غربت پراکنده‌شده در سرزمین خودش دست و پنجه نرم می‌کند.
به نظر می رسد همین کم توجهی ها باعث دلسردی برخی ورزشکاران می شود و در نهایت در نتایج آنها تاثیر مستقیم می گذارد.

ایران ورزشی