dir="RTL" style="text-align:justify">این وظیفه سازمان امور مالیاتی اگر با ناکارآمدی همراه باشد و به جای اینکه تور و ماهی گسترش و پرشمار شود فقط از ماهی‌های افتاده در تور مالیات بیشتر گرفته شود شرایط به سمت بدی پیش می‌رود. سازمان امور مالیاتی ایران متاسفانه با وضعی شبیه آنچه در همین سطور توضیح داده شد روبه‌رو شده است.

ماموران این سازمان که البته شوربختانه حرف‌های نامناسبی هم پشت سرشان گفته می‌شود همه نیروی خود را به کار می‌گیرند تا از ماهی‌های صید شده بیشتر مالیات بیگرند و در این مسیر اشتباه می‌کنند و داستان‌های تلخ مالیاتی رخ می‌دهد.

یکی از این داستان‌ها درباره اخذ مالیات از یک کارخانه تولیدکننده بزرگ ماکارونی است. ساعت ۲۴ خبردار شد که یک تولیدکننده بزرگ ماکارونی به هر دلیل در فاکتور فروش خود به جای استفاده از کلمه «ماکارونی» از اصطلاح «اسپاگتی» استفاده می‌کند. این اتفاق حدود ۱۸ ماه در سال ۱۳۸۷ و نیمه نخست ۱۳۸۸ رخ می‌دهد. این اشتباه کارخانه یا شاید هم فخرفروشی موجب می‌شود که سازمان امور مالیاتی به جای مالیات بر ماکارونی مالیات بر اسپاکتی ببندد و ۱.۵ میلیارد تومان مالیات و عوارض تجمیعی دریافت کند.

کارخانه بزرگ تولیدکننده این رقم را اما ۶ سال بعد و در سال ۱۳۹۴ پرداخت می‌کند. از طرف دیگر اما اداره مالیات یک استان چسبیده به تهران نیز ۲۰ درصد میزان مالیات یاد شده را به عنوان جریمه می‌گیرد (یعنی ۷۵۰ میلیون تومان) و سپس کارخانه یاد شده را به عنوان بدهکار مالیاتی روی سایت خود قرار می‌دهد که منجر به توقف امور جاری آن شرکت می‌شود.

درباره این داستان واقعی چند نکته وجود دارد: نخست آنکه بعید است کارخانه تولیدکننده تفاوت ماکارونی و اسپاگتی را در فاکتور فروش نداند و شاید حتی قیمت بالاتری دریافت کرده باشد که البته این فقط یک احتمال است. سازمان مالیاتی می‌تواند در این باره توضیح دهد که آیا در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ تفاوت قیمت وجود داشته یا نه. نکته دوم این است که اگر بنا به ادعای مدیران کارخانه بزرگ تولیدکننده ماکارونی،‌ اسپاگتی و ماکارونی تفاوتی ندارند چرا ۱.۵ میلیارد تومان اضافه دریافت داشته است. آیا در قانون مالیاتی برای این دو نام دو نرخ مالیاتی وجود دارد. این کارخانه بزرگ تولیدکننده ماکارونی در سال ۱۳۷۷ تاسیس شده است و صاحب آن در صنعت‌های دیگر نیز فعالیت دارد و عضو هیات نمایندگان اتاق تهران است.