laquo;بدهي‌هاي خارجي» ايران مطابق آمار رسمي ارايه شده از طرف بانك مركزي از 22814 ميليون دلار در سال 1389 به 6655 ميليون دلار تنزل يافته است. آمارهاي ارائه شده در نماگر شماره 75 كه در روزهاي گذشته منتشر شده نشان مي‌دهد كه از كل بدهي‌هاي خارجي ايران در سال 1392 رقمي تعادل 777 ميليون دلار «بدهي‌ كوتاه‌مدت» و 5878 ميليون دلار ان بدهي بلندمدت بوده است. كل بدهي خارجي ايران در سال 1389 معادل 22814 ميليون دلار، بدهي كوتاه‌مدت 11613 ميليون دلار و بدهي بلندمدت 8865 ميليون دلار بوده است. يك محاسبه ساده نشان مي‌دهد كل بدخي خارجي ايران در سال 1392 معادل 30 درصد سال 1389 بوده است. بدهي خارجي كوتاه مدت ايران در سال 1392 معادل 6 درصد اين رقم در سال 1389 و بدهي بلندمدت ايران در سال 1392 معادل 52 درصد اين رقم در سال 1389 بوده است. دقت در ارقام و اعداد ياد شده نشان مي‌دهد كه بدهي خارجي ايران در 4 سال 1389 تا 13892 با سقوط مواجه شده است. آيا اين سقوط بدهي‌هاي خارجي ايران در سال 1392 نسبت به سال 1389، اتفاق خوب و مبارك و به سود منافع ملي است؟ در صورتي كه ايران مي‌توانست ارز مورد نياز براي اجراي طرح‌هاي بزرگ نفت، گاز، پتروشيمي، برق، جاده، راه آهن، فولاد، مس و... را از منابع ارزي داخلي تامين كند و نيازي به سرمايه خارجي نداشته باشد، سقوط بدهي‌هاي خارجي نكته مثبتي بود. اما متاسفانه در شرايطي كه فقدان منابع ارزي راه را براي تمام كردن طرح‌هاي بزرگ گاز در بوشهر و نفت در خوزستان را تنگ كرده است، سقوط بدهي‌هاي خارجي اتفاق مباركي نيست. تشديد تحريم‌هاي خارجي عليه اقتصاد ايران موجب «كم اعتبار شدن» اقتصاد ايران نزد شركـت‌هاي تامين سرمايه در جهان شده است و آنها نمي‌توانند و يا نمي‌خواهند به ايران اعتبار دهند و به همين دليل بدهي خارجي ايران سقوط كرده است.