این کنسرت برای «ورا فات دیجک» ۱۹ ساله برگزار شد که به طور مادرزادی ناشنواست و از کاشت حلزون برای تقویت آنچه می‌شنود، استفاده می‌کند.

به منظور اطمینان از این که آواها برای دیجک قابل‌شنیدن هستند، این کنسرت ترکیبی محدود از فرکانس‌هایی بود که دیجک با استفاده از کاشت حلزونی می‌توانست آن‌ها را بشنود.

هنگامی که دیجک دو سال پیش این کاشت را دریافت کرد، تعداد کمی از نت‌های موسیقی را به کمک آن می‌شنید و چون آگاهی کمی از نوع موسیقی مطلوب خود داشت، از دیگران می‌خواست در انتخاب موسیقی به او کمک کنند.

پیش از اجرای کنسرت، دیجک در جلسه ضبط فیزیکی و مجازی با کیتمن شرکت کرد. جلسه استودیوی مجازی روی تلفن وی انجام شد و این موضوع به کیتمن کمک کرد آهنگ‌هایش را با قابلیت‌های شنیداری دیجک تنظیم کند.

صدای آهنگ‌های اجراشده در این کنسرت پایین‌تر از صدای اصلی بودند اما برای افراد با توانایی‌های کامل شنیداری قابل‌ درک بودند.

گوش‌دادن به کنسرت و توانایی‌ شنیدن ملودی‌های مختلف این نوجوان را شعف‌زده کرد و وی توانست صداهای مختلف را تشخیص دهد.