در حالیکه دیوید کامرون، نخست وزیر بریتانیا از اسکاتلندی ها خواسته با همه پرسی پیش رو موجب شکاف میان ملتهای خانواده بریتانیا نشوند، طرفداران جدایی اسکاتلند ادعا می کنند اقتصاد این سرزمین در پرتو رهایی از محدودیت های ناشی از عضویت در بریتانیا، می تواند مسیر رشد را در پیش بگیرد.

اما مهمترین سئوال مطرح، مالکیت حوزه های نفتی دریای شمال و نحوه بهره برداری از منابع آن است. ادینبورگ، درآمدهای نفتی را برگ برنده اسکاتلند (در صورت کسب استقلال) می داند.

مسئله ای که در عین حال می تواند روی قیمت نفت خام هم تاثیر گذار باشد و تجارت کشورهای وابسته به درآمدهای نفتی و از جمله کشورهای حوزه خلیج فارس را تحت شعاع خود قرار دهد.

نگرانی مهم دیگر در صورت رای «آری» به جدایی، مسئله باقی ماندن یا نماندن پوند، بعنوان واحد پول ملی اسکاتلند خواهد بود.
اما در آستانه برگزاری این همه پرسی، ارزش پوند نوسانات زیادی را تجربه کرده، مسئله ای که برای برخی از کشورهای خاورمیانه خالی از فایده نبوده است.

تنها در ماه گذشته میلادی، ارزش «ریال» عربستان و «درهم» امارات در برابر «پوند» حدود چهار و نیم درصد افزایش پیدا کرد.
به هر روی کلید آینده اقتصادی اسکاتلند اکنون در دست رای دهندگان این همه پرسی است و این مسئله ای است که چشمان تیزبین بازارهای مالی بدقت آن را دنبال می کنند.