با یادآوری کنش و رفتار مردم در صحنه ها و حوادث گوناگون،می خواهم بگویم که پیروزی های اخیر ورزشی، تا چه حد برای ما شیرین و گوارا بود. این که ما تا چه میزان نیازمند این شادی ها هستیم. شادی هایی که از خود مردم به آن ها می رسد. شادی هایی که حاصل افتخارآفرینی فرزندان همین مردم است.
آنان به نوعی خود انگیختگی و خودمداری در اداره ی امور مختلف خود دست یافته اند. آنان طی حوادث اخیر نشان دادند که تا چه حد می توانند با صبوری و با تکیه برآگاهی اجتماعی رشد یافته ، بی نیاز از انگیزش ها یا کنترل های بیرونی، روند حوادث را به گونه ای پیش ببرند که متحمل کمترین آسیب ممکن شوند.
با صعود تیم ملی فوتبال کشورمان به جام جهانی، و نیز پیروزی فرزندان والیبالیست،شادی غیر قابل وصفی در روح و جان این مردم دمیده شد. آنان که وقایع اخیر را کنترل کردند و سربلند از آن بیرون آمدند، هم سنخ و هم جنس با آنانی اند که در آوردگاه های ورزشی، افتخار می آفرینند، زیرا که همه ی آن ها فرزندان همین مردم هستند. از دامن مادران فداکار و پدران از جان گذشته ی همین سرزمین سر بر کرده اند.
این پیروزی ها ، در هر میدانی، برای مردم ما، از نوعی اهمیت و حتی قداست خاصی برخوردار است، قداست از آن جهت که حتی پیروزی های ورزشی ، نام و پرچم سرزمین ما را بر می افرازد و چنین بلندآوازه شدنی کم از پیروزی در میدان های جنگ ندارد. چرا که با ورود به عصر و دوران جدید، اغلب همآوردی ها و مبارزه ها نه در میدان های جنگ و نه در مرزهای کشورها، که در عرصه هایی چون ورزش ، هنر، ادبیات، سینما و... اتفاق می افتد.
صعود یک ملت از رده های آماری جهانی است که نام آن سرزمین را بر سر زبان ها می اندازد و به مردمان آن سامان احساس غرور و افتخار می بخشد.
اگر حضور در عرصه های بین المللی ورزشی تا این حد شوق و شور آفرین است، بر ماست با رسیدن به نوعی رشد و شعور فرهنگی بالاتر، به پیروزی ها و موفقیت های همین مردم در عرصه های رقابتی دیگری مثل هنرو سینما و ادبیات نیز اهمیت بدهیم و آن ها را به همان اندازه ی پیروزی ها ورزشی، رسانه ای کنیم. و نگذاریم اخبار چنین دست آوردهایی در سکوت و بی خبری محو و فراموش شود.
روزنامه آفرینش
نظرات کاربران