شهرام اقبال زاده با اشاره به استقبال دانش‌آموزان و دانشجويان از اشعار فروغ و شاملو گفت: اكنون نه فروغ در اين دنيا زندگي مي‌كند و نه شاملو، ولي فرزندان ما به دنبال آثارشان هستند. نوجواناني كه اهل كتاب خواندن هستند، ميلي به مطالعه اشعار بسیاری از شاعران کنونی ندارند، پس ما نتوانسته‌ايم با آنان همپا باشيم. همين دانش‌آموزان ابتدا به سراغ سپهري و مشيري مي‌روند و بعد اشعار فروغ و شاملو و اخوان ثالث را مي‌خوانند. اين سير سال‌هاست كه در حال طي شدن است. هر قدر هم كه كتاب‌ها ممنوع شود، اين روند ادامه مي‌يابد.

وی با اشاره به اين‌كه چاپ‌هاي فراوان قاچاق از دفاتر شعري فروغ در كنار خيابان‌ها به فروش مي‌رسد، گفت: بايد ديدمان را باز كنيم. آوار سياست بر فرهنگ به شدت سنگيني مي‌كند و ما زير فشار اين آوار سياسي هستيم. بايد آواربرداري كنيم و بايد در فرهنگ و آموزش عالي، آواربرداري سياسي كنيم.

اين نويسنده و منتقد، به ضرورت تغيير نگاه به مقوله ادبيات و كتابخواني اشاره كرد و گفت: در وهله نخست، بايد نگاهي باز داشت و داستان‌ها و شعرهاي خوب را با استفاده از كمك خرد جمعي از سوي كارشناسان متبحر انتخاب كرد. هنوز رمان معاصر و شعر نو، در ادبيات ما تابو است. پس بايد در كتاب‌هاي درسي انتخاب‌هاي خوب با توجه به گروه‌هاي سني دانش‌آموزان داشت. در مرتبه دوم، شيوه آموزش خلاق بايد مبتني بر لذت باشد. و به جاي سيستم نمره‌مدار، سيستم معلم محور داشت. زماني معلمان مي‌گفتند: «نمره‌داغت مي‌كنم!» در اين سيستم نمره‌مدار، كارنامه و كلاس براي دانش‌آموزان هولناك بود. اين شيوه لزوما بايد تغيير كند.

منبع: ایبنا