محمود احمدینژاد در تمام چهار سال اخیر تلاش کرده است تا به هر شکل ممکن از یاد نرود. البته که چنین رفتاری برای او که هشت سال در مرکز توجهات بوده است عجیب نیست اما سید ابراهیم رییسی روزهای انتخابات ٩٦ را نیک به یاد دارد هرچند نتیجهای که در ذهنش بود تحقق نیافت اما خودش آن را دوست دارد.
در بیشتر سخنرانیهای پس از انتخاباتش هم به همین رای ١٦ میلیونی است که تکیه میکند. اما آینده نزدیکی که ابراهیم رییسی به آن اشاره دارد چه زمان است؟ به هر حال انتخابات آینده ریاستجمهوری و پشتوانه رای رییسی میتواند برای او این ذهنیت را به وجود بیاورد که خود را در ردای ریاستجمهوری آینده ایران تصور کند.
تصوری که اگر قرار باشد اصلاحطلبان در باد پیروزیهای خود بخوابند و احیانا دولت در بهبود وضع موجود موفق نباشد ممکن است چندان دور از ذهن به نظر نرسد. کنایههای هرچند وقت یکبار او به دولت و برخی انتقادها به دولت را شاید بتوان نمونه دیگری از این برنامهریزیها دانست. هر چه که هست سیدابراهیم رییسی پساانتخابات ٩٦ هیچ شباهتی با قبل از انتخابات ندارد. تکههای هزار پاره اصولگرایی با وجود تمام ناکامیهایشان از او چهرهای در ایام انتخابات ساختهاند که او سخت دوستش دارد و میخواهد ادامهاش دهد.
نظرات کاربران