تنها زنی که تزیینات علامت محرم انجام میدهد +تصاویر

div align="justify">روزگاری علامت هیات های عزاداری بخشی از هویت آنها بود. این علامت های بر خلاف علامت های امروز کوچک و کم تیغه بودند اما ساخت آنها ده ها برابر علامت های امروز هزینه و زمان نیاز داشت. این علامت ها جایی بودند که دست تصویرگر هنرمندان ایرانی، تکنیک های صنایع دستی را به کار می برد تا تمثیل و واقعه عاشورا بر آنها نقش ببندد. اما پیشرفت صنعت فلز آرام آرام پا جای پای هنرمندان علامت ساز گذاشت و نازکی سر قلم آنها روی علامت ها جای خود را برش سخت قالب ها داد. هنر منحصر هر علامت که با دیگری فرق داشت از یاد رفت و شکل ها و تمثیل ها یک سال و یک شکل شدند. جای هنرهای سنتی و ساخت هنرمندان ایرانی را که نشان از اصالت هنر و احترام به آیین عاشورا داشت، کم کم اجناس وارداتی گرفتند و دیگر در کمتر هیات هایی علامت دست ساز دیده می شود.