style="text-align:justify">در دوسال تازه سپری شده ایران به دلایل گوناگون نتوانسته است از منابع بانکهای معتبر جهانی استفاده کند و البته این رخداد به نفع مخالفان دولت تمام شده است. حال حاضر موضوع عدم ورود جدی بانک‌های بزرگ دنیا برای تعامل با بانک‌های داخلی، با وجود اجرایی شدن برجام، همچنان از مهم‌ترین چالش‌های شبکه بانکی در پسابرجام به شمار می‌رود.

ماهنامه امنیت اقتصادی در تازه ترین شماره خود در باره شرایط امروز بانکهای ایرانی در پیوند با بانک های بزرگ خارجی تحلیلی ارایه داده است که بخش های مهم آن را در ادامه می خوانید:نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهند، عوامل بازدارنده بانک‌های بزرگ خارجی از برقراری ارتباط با بانک‌های داخلی به دو دسته بیرونی و داخلی قابل تقسیم هستند. عوامل بیرونی به موانعی اشاره دارند که راه برطرف کردن آنها، مذاکرات سازنده سیاسی است. در واقع، برطرف کردن ریشه این عوامل خارج از عهده نظام بانکی کشور است. در واقع، فشارهای آمریکا و احتمال تهدید بانک‌های خارجی از سوی این کشور، اصلی‌ترین مانع بیرونی است که موجب عقب‌نشینی بانک‌های بزرگ خارجی از برقراری تعامل با بانک‌های داخلی شده است. بخشی از عوامل بازدارنده که در گروه عوامل داخلی طبقه‌بندی می‌شوند، موانعی هستند که از نقاط ضعف بانک‌های کشور ناشی می‌شوند و در کنترل نظام بانکی هستند. این موانع به معضلات ساختاری و عقب‌ماندگی‌های نظام بانکی کشور مربوط هستند. بخش عمده‌ای از عوامل بازدارنده داخلی، به عدم انطباق قوانین و رویه‌های اجرایی شبکه بانکی کشور با استانداردهای بین‌المللی آن برمی‌گردد. در واقع، چندین سال تحریم و نداشتن تجربه چندان درخصوص تعامل با نظام مالی بین‌الملل، بانک‌های کشور را در حالت انزوای داخلی فرو برده و آنها را در به ‌روزرسانی استانداردهای سیستم بانکی منفعل نموده است. بخش دیگری از مشکلات داخلی که مانع برقراری تعامل بین بانک‌های بزرگ خارجی و داخلی می‌شوند، به ساختار معیوب شبکه بانکی مربوط است و برطرف کردن آنها نیاز به اصلاحات ساختاری دارد. برای نمونه، حجم بالای مطالبات معوق، نداشتن حد مناسب کفایت سرمایه، ضعف حاکمیت شرکتی و... نشان می‌دهند که ساختار شبکه بانکی کشور، بیمار است و باید با تقویت ساختار نظارتی، وضع قواعد سخت‌گیرانه، اعمال اصلاحات ساختاری و... بر مشکلات این چنینی فائق آمد. زیرا مشکلات یادشده، ریسک همکاری بانک‌های خارجی با بانک‌های داخلی را افزایش می‌دهند. فشارهای آمریکا و احتمال تهدید بانک‌های خارجی از سوی این کشور، عدم انطباق قوانین و رویه‌های اجرایی نظام بانکی کشور با استانداردهای بین‌المللی آن، ساختار بیمار شبکه بانکی کشور (مانند بالا بودن حجم مطالبات معوق، نداشتن حد مناسب کفایت سرمایه و...) و حضور ایران در لیست کشورهای پرخطر FATF، از جمله مهم‌ترین عوامل عدم تمایل بانک‌های بزرگ خارجی برای برقراری تعامل با نظام بانکی کشور به شمار می‌روند.
راهکارهای پیشنهادی
در راستای بهبود ارتباط بانکهای داخلی با بانکهای بزرگ خارجی، توجه به موارد زیر ضروری است:
استفاده از ظرفیت‌های شرکت‌های رتبه‌بندی داخلی و خارجی
مذاکره برای رفع ایران‌هراسی و فشارهای آمریکا بر بانک‌های خارجی
افزایش شفافیت و آموزش در حوزه مقررات و استانداردهای جدید بانکی
افزایش نظارت بر گردش پول و شناسایی مشتریان