به نظر من فصل گذشته پرسپولیس ثبات بیشتری داشت. اگر به ارنج تیم نگاه کنید می بینید که برانکو در بازی های مختلف جای بازیکنان را تغییر می دهد و به نظر من این اصلا خوب نیست و به تیم ضربه خواهد زد.

ما یک روز با تراکتورسازی در تهران بازی داشتیم و نیمه اول دو گل خوردیم. علی پروین هم خیلی عصبی بود. من داخل رختکن بازیکنان را یک گوشه جمع کردم و داشتم با آنها صحبت می کردم که علی آقا با چشم های قرمز شده و لحن خودش می گفت:« ناصر ول کن این فلان فلان شده ها رو... مامان نصرت من اگر تو زمین بود دو تا گل نمی خورد. به این فلان فلان شده ها انگار تریلی وصل کردی.» در این بین چند تا از آن تیکه کلام های معروفش را هم گفت و بچه ها رفتن توو زمین و بازی را 4-2 بردیم.

عابدزاده را من از پرسپولیس کنار گذاشتم. نیاز بود به جوانها میدان بدهیم و دیدید آن سال هم نتیجه گرفتیم و قهرمان شدیم.

بعد از آن دربی جنجالی رفتیم هتل بعدش دیدیم یک مینی بوس که شیشه ندارد و پنجره هایش آهنی است آمد دنبال ما. من و آن چهار نفر را با خودش برد. من گفتم کجا قرار است بریم؟ گفتن نمی دانیم و گفتن فقط به ما گفتن شما را باید ببریم. ساعت ها در تهران و اطراف تهران ما را دور دادند. بالاخره ما را بردند میدان توپخونه. وقتی رسیدیم به ما گفتم لخت شوید. من گفتم عمرا کسی بتواند مرا لخت کند. آن چهار بازیکن را لخت کردند و فرستادنشان بازداشتگاه و مرا هم بردند اتاق بالا. یک جوان 27 ساله آمد و مرا بازجویی کرد. گفتم پسر جان آن زمان که تو دنیا نیامده بودی من مربی تیم ملی بودم. پرسید چه اتفاقی رخ داد؟ گفتم بروید از خودشان و داور بازی بپرسید. من از کجا بدانم؟ آن شب مرا نگه داشتند و فردایش آزاد کردند اما آن چهار بازیکن را چهار روز به زندان بردند و بعد برای هر کدام ما حکم بریدند.