به گزارش روزنامه لبنانی الاخبار، در طول جنگ سرد و تا اوایل دهه ۷۰ قرن بیستم آمریکایی‌ها به عربستان سعودی به عنوان کشوری نگاه می‌کردند که عناصر بقا و ادامه حیات خود را با خود به همراه ندارد و نمی‌شود به آن به عنوان یک هم‌‌‌‌‌پیمان اساسی نگاه کرد. آمریکایی‌ها سقوط نظام‌های پادشاهی را حتمی می‌دانستند. در آن دوران مقاله‌های دیپلماتک از عربستان به عنوان کشوری «واپس‌گرا» و «خارج از تاریخ» توصیف می‌کردند که با ظلم و فساد در قرن بیستم و قرن پیشرفت و مدرنیته عجین شده است.
روزنامه لبنانی الاخبار در تحلیلی از این موضوع نوشت: در اساسِ شکاکیت آمریکایی‌ها به عربستان سعودی، شکی نیست. ما در مورد نظامی صحبت می‌کنیم که اساس فروپاشی‌اش در ریشه‌های آن وجود دارد. اگر در یک نظام پادشاهی حکم از پدر به فرزند می‌رسید ما می‌توانستیم نسبت به دوام چنین حکومتی خوشبینانه‌تر باشیم، اما در مورد عربستان حکم از برادر بزرگ به برادر کوچک‌تر می‌رسد و هنگامی که همه برادرها مردند آن وقت دیگر پسرانشان مقابل هم قرار خواهند گرفت.
عربستان سعودی واپس‌گرایی را در چتر حمایتی آمریکا قرار داده است و نفت و درآمد آن مهم‌ترین دلیل بقای آن تا به کنون است.
الاخبار در جای دیگر به مخالفان و تهدیدات عربستان سعودی در داخل و مرزهای کشور اشاره می‌کند و آن ها را بر می‌شمارد.
این روزنامه لبنانی ابتدا تهدید یمن برای عربستان را به عنوان مثال ذکر می کند و می‌نویسد: از سال ۱۹۳۴ که درگیری بین دو کشور عربستان و یمن در جنگ‌های «نجران» و «جیزان» و «عسیر» رخ داد تا سال ۲۰۰۰ که علی عبدالله صالح حاضر شد مرزهای دو کشور را به رسمیت بشناسد، همواره یمن برای سعودی‌ها خطر محسوب می‌شده و حال نیز محسوب می‌شود و اکنون با فشار اقتصادی و معیشتی در یمن ممکن است با انفجاری به سمت عربستان مواجه شویم و نباید فراموش کنیم که در زمان حمله صدام به کویت و حمایت صنعاء از عراق، عربستان میلیون‌ها یمنی را از کشور اخراج کرد و هر لحظه امکان می رود که آنها قصد بازگشت داشته باشند.
الاخبار در ادامه جنبش «الحجازی‌ها» را مثال می‌زند که از زمان تسلط سعودی‌ها به عربستان از آل سعود کینه دارند. آن‌ها زمانی که سعودی‌ها به کمک انگلیسی‌ها می‌خواستند از بیابان‌های عربستان شروع به پیش‌روی کنند، حجازی‌ها به علت وجود مکه و مدینه درآمدهای سرشاری داشتند.
همچنین در منطقه «نجد» که مکان شروع قیام سعودی‌هاست، سعودی‌ها با قبیله «شمر» اختلافات جدی دارند و آل سعود در سال ۱۹۲۱ قدرت و شوکت‌آن‌ها را از بین بردند.
در اخر نیز عمده تهدید برای آل سعود شیعیان منطقه الشرقیه هستند که بالغ بر ۴ میلیون نفر را تشکیل می‌دهند و و در استان های قطیف و احساء حضور دارند و تحت سیاست‌های استبدادی ریاض قرار گرفته‌اند و با وجود حضور در منطقه نفت‌خیر و حیاتی عربستان از کمترین حقوق بهره ‌می‌برند و گویی این منطقه از دیگر بخش‌های عربستان جداست.
الاخبار در انتها به حکم اعدام آیت الله النمر اشاره می‌کند و چنین نوشته خود را به پایان می‌رساند: اعدام‌ آیت الله النمر که نه سلاحی در دست گرفته بود و نه به طرف‌های خارجی وابسته بود، پیامی برای همه ما دارد و اینکه، آل سعود به هیچ وجه خواستار گفت‌و‌گو نیست بلکه با وقاحت تمام این مطلب را به ما می‌گوید که فرصتی برای معامله و گفت‌و‌گو نیست؛ یا با مایید یا علیه ما.
منبع فارس