توبه و عذرخواهی فی نفسه جزو فضایل اخلاقی به حساب میآیند اما در تحلیل سیاسی فایدهای ندارند، اعتباری هم برای کسی نمیآورند. شوربختانه سیزدهم آبان تبدیل به تصفیه حساب سیاسی هم شده است. برای اینکه فلان جریان سیاسی بتواند حال اصلاحطلبان را بگیرد، سریع، پرونده بالا رفتن از دیوار سفارت را روی میز میگذارد و ماجراجویی دانشجوها را مطرح میکند.
یک اتفاق دیگر هم در این میان میافتد که بیش از آنکه ارزش سیاسی/ تاریخی داشته باشد جنبه روانی دارد. خیلی از دستاندرکاران لانه برای اینکه شانه از بار ملامت خالی کنند، سفت و سخت از کار خود دفاع میکنند و صفر تا صد کار خود را ضروری و مهم برمیشمرند. مادامی که ما نتوانیم تاریخ را فراسوی نیک و بد مرور کنیم و نتوانیم منافع ملی را از تمناهای فردی و جناحی منتزع کنیم از مرور تاریخ هم بهرهای جز رقابت و مقابله نمیبریم.
اتفاقات تاریخی را نباید به مناسبات قدرت تقلیل داد و از آنها بهرهبرداری جناحی کرد. خصوصا اتفاقی به این عظمت که مسیر تاریخی انقلاب و نظام را تغییر داده، چیزی نیست که بشود با اغراض سیاسی رازش را دریافت. خوب یا بد، این طرفی یا آن طرفی، موافق یا مخالف این قضیه مهم است و اگر نتوانیم حقیقتش را تمام و کمال دریابیم، نمیتوانیم مناسبات امروزی را دریابیم.
نظرات کاربران