div>
وحید امیری شاید بهترین ستاره ما در بازی برابر ونزوئلا بود. تیمی با مولفه‌های سنتی فوتبال آمریکای جنوبی که به فوتبال سرعتی و خلاقانه با انگاره‌های تاکتیکی و فوتبال هندسی روی زمین است که برای ما یک محک نسبتا خوب به شمار می‌رفت. از همین رو کارلوس کی روش ترجیح داد تقریبا ترکیب اصلی را در این بازی به میدان بفرستد که وحید امیری در پست هافبک چپ یا وینگر چپ در ترکیب اصلی قرار گرفت. امیری با همان فوتبال ساده توام با سرعت بالا و ریزه‌کاری تکنیکی یکی از ارکان اصلی فاز تهاجمی تیم ایران بود که تقریبا اغلب حملات ایران با حرکات او پایه‌ریزی شد. حضور موثر و دائمی در محوطه جریمه حریف و رفت و آمدهای سریع از کانال چپ وحید را بدل به موثرترین بازیکن ایران در چرخه تهاجمی کرد؛ ستاره‌ای که فوتبال ساده اما موثر را به بازی نمایشی هرز ترجیح داده و حرکات تند و تیز و ویرانگرش در کانال‌های کناری برای هر خط دفاعی یک کابوس به شمار می‌رود.