an style="color:#000000">در طول عید مذهبی تایپوسام، هندوها تعهد خود را به خدای Murugan توسط سوراخ کردن بخش‌های مختلف بدن خود اعلام می‌کنند. این رسم بیشتر در کشورهایی رسم است که تعداد قابل توجهی از جامعه تامیل مانند هند، سریلانکا، مالزی، موریس، سنگاپور، تایلند و میانمار در آن وجود دارد. در تامیل نادو شهری در جنوب شرق هند، آنها سرسپردگی خود را نسبت به تولد خداوند Murugan و کشتار Soorapadman، روح انتقام‌جو او را با فرو کردن نیزه به بدن خود جشن می‌گیرند. آنها این کار را با سوراخ اطراف بدن خود از جمله زبان انجام می‌دهند. با گذشت زمان، آیین‌های این جشن با نیزه‌ها و قلاب‌های بزرگ‌تر بر روی صورت و بدن دراماتیک‌تر، رنگی و خونین‌تر شده است. برخی از مریدان حتی ارابه‌های بزرگ را با طنابی که کمر خونینشان وصل است می‌کشند.

۹- توماتینا یا جشن گوجه فرنگ

بزرگترین مبارزه گوجه فرنگی در جهان توماتینا است. جشنواره سالانه پرتاب گوجه‌فرنگی، در شهر والنسیو Buñol، در اسپانیا برگزار می‌شود. این جشن در آخرین روز چهارشنبه ماه اوت، در طول هفته جشن‌های بونول برگزار می‌شود. شرکت کنندگان، گوجه‌فرنگی‌ها را به سمت یکدیگر پرتاب می‌کنند و شرکت در این مبارزه گوجه‌فرنگی صرفا برای سرگرمی است. نظریه‌های بسیاری در مورد توماتینا وجود دارد. در سال ۱۹۴۵، در طول رژه gigantes y cabezudos، جوانانی که می‌خواستند در این رویداد شرکت کنند در مرکز اصلی شهر، Plaza del Pueblo با یکدیگر نزاع داشتند. در کنار میدان یک چرخ سبزیجات وجود داشت، بنابراین آنها گوجه فرنگی را برداشتند و از آنها به عنوان سلاح استفاده کردند. پلیس مجبور شد مداخله کند تا نزاع را متوقف کند و خاطیان را به پرداخت جریمه محکوم کرد. این نظریه یکی از مشهورترین نظریاتی است که تا بحال درباره نحوه شکل‌گیری این جشن گفته شده است.

۸- دستکش مورچه فشنگی

دردناک‌ترین سنت در جهان برای قبیله Satere-Mawe آمازون است که اگر در این مراسم شرکت نکنید، نمی‌توانید مرد شوید. هنگامی که یک پسر جوان از نظر جنسی بالغ می‌شود، با طبیب و سایر پسران قبلیه به جنگل می‌رود تا مورچه‌های فشنگی را جمع آوری کند. نیش این حشره دردناک‌ترین زخم در جهان است. خارش ناشی از نیش این مورچه‌ها با درد اصبت گلوله به گوشت مقایسه شده است. پسران مورچه‌ها را جمع آوری می‌کنند و مورچه‌ها با گیاهانی که توسط طبیب به آنها داده می‌شود تغذیه می‌شوند. بعدها، در حالی که مورچه‌ها تحت تاثیر آن داروها به خواب رفتند آنها را داخل دستکشی بافته شده قرار می‌دهند. وقتی مورچه‌ها از خواب بیدار می‌شوند، خود را در دام می‌بینند و بسیار عصبانی و مضطرب می‌شوند. در این زمان است که پسران باید دستکش‌ها را بردارند و دستانشان را برای حدود ده دقیقه در درون دستکش نگه دارند. در حالی که آنها توسط مورچه‌ها نیش زده می‌شوند سعی می‌کنند با رقص ذهن خود را از درد دور کنند. با این حال مردان جوان قبیله Satere-Mawe باید ۲۰ بار این درد را تحمل کنند تا بتوانند ثابت کنند که مرد شدند.

۷- مراسم خاسپاری در یانومامی

مراسم تشییع جنازه برای بستگان مرده در قبیله یانومامی (ونزوئلا و برزیل) بسیار مهم است. مردم این قبیله خواهان به آرامش رساندن روح مرده هستند. وقتی یک یانامامی می‌میرد، بدن او سوخته می‌شود. با پودر باقیمانده از خاکستر و استخوان او سوپ درست می‌شود. مردم قبیله از این سوپ که شامل خاکستر بدن و استخوان مرده است، می‌نوشند. آنها معتقدند که نوشیدن این سوپ که باقی مانده از عشق فرد مرده است، باعث می‌شود که روح مرده برای همیشه در کنار آنها بماند. بدن مرده‌ها باید از بین بروند، زیرا یانومامی‌ها فکر می‌کنند که ترک بدن مرده برای فاسد شدن ترسناک است. علاوه بر این، روح مرده از ماندن برای فاسد شدن ناراضی خواهد بود. بدن مرده باید در اسرع وقت از بین برود، زیرا ممکن است روح مرده به سراغ یکی دیگر از افراد قبیله بازگردد.

۶- تراشیدن دندان

یکی از بزرگترین مراسم مذهبی هندو تراشیدن دندان است. این مراسم در فرهنگ هندو اهمیت بساری دارد و نقش مهمی در گذر از بلوغ تا بزرگسالی ایفا می‌کند. این مراسم هم برای مردان و هم برای زنان اجرا می‌شود و باید قبل از ازدواج انجام شود؛ گاهی اوقات این مراسم مذهبی به مراسم ازدواج متصل می‌شود. این مراسم با تراشیدن دندان و علی الخصوص دندان‌های باارزش اجرا می‌شود. به اعتقاد هندوهای اهل بالی، این جشن به مردم کمک می‌کند تا از شر تمامی نیروهای شرور رها شوند. آنها بر این باورند که دندان‌ها نماد شهوت، حرص و آز، خشم، سردرگمی و حسادت هستند و تراشیدن آنها باعث می‌شود فرد از لحاظ جسمی و روحی رها شود. این مراسم همچنین نشان می‌دهد که شخص معمولا زنان نوجوانی را رد کردند و وارد بزرگسالی شده‌اند.

۵- حمام ممنوع Tidong

عروسی در جامعه Tidong اندونزی دارای سنت‌هایی است که واقعا منحصر به فرد هستند. شاید شگفت انگیزترین آنها جایی است که داماد تا زمانی که چند آهنگ عاشقانه برای عروس نخواند مجاز نیست چهره عروس خود را ببیند. بعد از اینکه نیازهای موسیقایی برآورده شد عروس و داماد می‌توانند یکدیگر را ببینند. اما عجیب‌ترین آنها این است که عروس و داماد مجاز به استفاده از حمام برای سه روز و شب بعد از عروسی نیستند. مردم Tidong معتقدند که انجام ندادن تشریفات این رسم برای زن و شوهر شکست در ازدواج، خیانت و یا مرگ فرزندان در سن جوانی به ارمغان می‌آورد. بنابراین زن و شوهر تنها با تعدادی محدودی ملاقات دارند و مجاز به خوردن مقدار کمی مواد غذایی و نوشیدنی هستند. پس از سه روز، آنها به روال عادی زندگی خود باز می‌گردند.

۴- رقص فامادی‌هانا با مرده

فامادی‌هانا یک جشنواره سنتی است که در مناطق شهری و روستایی کشور به خصوص در ماداگاسکار جشن گرفته می‌شود؛ این جشن در میان قبیله‌ها محبوب‌تر است. این یک رسم تشییع است که به عنوان چرخش استخوان‌ها شناخته می‌شود، مردم بدن‌های اجداد خود را از مقربه‌های خانوادگی بیرون می‌آورند و آنها را در پارچه قرار می‌دهند، سپس با اجساد اطراف مقبره با موسیقی زنده می‌رقصند. در ماداگاسکار، معمولا این مراسم هر هفت سال یک بار انجام می‌شود، و خانواده‌های بزرگ برای تجلیل خویشاوندی در کنار هم جمع می‌شوند. در حقیقت این فرصتی است که از طریق انتقال استخوان به منزلگاه ابدی به مرده احترام بگذارند. خانواده‌های رضانا در طول سال برای برپایی جشن کمک می‌کنند.

۳- قطع انگشتان در قبیله دانی

قبیله Dani (یا Ndani) بومیان هستند که در سرزمین‌های حاصلخیز دره Baliem در غرب پاپوآ، گینه‌نیو زندگی می‌کنند. اعضای این قبیله انگشتان خود را برای نشان دادن غم و اندوه خود در مراسم تشییع جنازه قطع می‌کنند. همراه با قطع عضو نیز بر روی چهره خود خاکستر و خاک رس، به عنوان بیان غم و اندوه می‌زنند. آنها انگشتان دست خود را قطع می‌کنند تا عشق خود را نسبت به کسی که دوستش داشتند، ابراز کند. هنگامی که یک فرد در قبیله دانی می‌میرد، نسل باقی مانده از وی مانند همسر یا شوهر انگشت دست خود را قطع می‌کند و همراه با بدن مرده شوهر یا همسرش، به عنوان نمادی از عشق دفن می‌کنند. انگشت نشان دهنده بدن و روح است که همیشه با همسر خود زندگی می‌کند. تعداد انگشت‌هایی که قطع می‌شود، بستگی به تعداد افرادی دارد که او را دوست دارند حتی ممکن یک نفر تمام انگشتان دستش را از دست بدهد و دیگر قادر به انجام کارهای روزمره خود نباشد.

۲- پرتاب بچه، هند

مراسم عجیب و غریب پرتاب نوزاد از معبدی با ارتفاع ۵۰ فوت و گرفتن آن در یک پارچه در هند از ۵۰۰ سال پیش جشن گرفته می‌شود. این کار توسط زوجین انجام می‌شود که پس از پیمان در معبد سری سانتسوار در نزدیکی هند، در ایالت کارناتاکا، با یک فرزند متبرک داده می‌شوند. این مراسم هر ساله توسط مسلمانان و هندوها در میان تدابیر امنیتی سخت برپا داشته می‌شود. این مراسم در هفته اول دسامبر برگزار می‌شود و اعتقاد بر این است که برای تازه واردان سلامت، رفاه و شانس به همراه دارد. حدود ۲۰۰ کودک سالانه توسط والدینشان از معبد به پایین انداخته می‌شوند در حالیکه جمعیت همزمان در حال آواز و رقص می‌باشند. اکثر نوزادان در این مراسم زیر دو سال سن دارند.