r />
ميثم سليماني/ «كنترل جمهوريخواهان بر سنا مساوي است با افزايش درگيري نومحافظهكاران در عراق و سوريه؛ چكمهها آماده روي زمين كه ما ميآييم.» اين جملهيي است كه ران پال، نماينده جمهوريخواهان از تگزاس در كنگره امريكا و پدر رند پال، سناتور جمهوريخواه امريكا كه قصد دارد در رقابت آينده رياستجمهوري شركت كند در صفحه توييتر شخصي خود نوشت تا خوشحالي خود از نتايج انتخابات چهار نوامبر امريكا را اينگونه به نمايش بگذارد و بيش از پيش بر اين باور صحه گذارد كه قدرت گرفتن جمهوريخواهان در امريكا به معناي آغاز جنگي دوباره در خاورميانه است.
اين تصوير جمهوريخواهان است كه موجب شد اگر چه روز گذشته روزي بزرگ براي جمهوريخواهان باشد اما مخالفان جنگ در امريكا و اقصي نقاط جهان را نگران كند؛ روزي كه نومحافظهكاران امريكايي توانستند پس از هشت سال دوباره بر مجلس سنا تسلط يابند تا همزمان با در اختيار داشتن كنگره براي انتخابات رياستجمهوري سال ۲۰۱۶ دورخيز بلندي داشته باشند. افزون بر اين جمهوريخواهان از اول ژانويه كه مجلس سنا را به دست ميگيرند امكان بيشتري مييابند تا سدي محكمتر در برابر تصميمات باراك اوباما، رييسجمهوري دموكرات امريكا طي دوسال آينده بسازند.
از شادي جمهوريخواهان پيداست كه كاخ سفيد را در دستان خود ميبينند؛ همان اتفاقي كه در سال ۲۰۰۶ براي دموكراتها رخ داد و توانستند دوسال بعد كاخ سفيد را نيز فتح كنند. جمهوريخواهان اگرچه در چهار سال گذشته با استفاده از قدرت خود در كنگره همواره تلاش كردند مانع اجراي برنامههاي باراك اوباما شوند و حتي تا آنجا پيش رفتند كه دولت فدرال را ۱۷ روز در آستانه سال ۲۰۱۴ تعطيل كردند، ولي همواره از آنجايي كه كنترل مجلس سنا در اختيار دموكراتها بود طي اين چهار سال برخي ضربهها از سوي جمهوريخواهان به دولت اوباما خنثي شد. اما اكنون هم اوباما و هم دموكراتها ميدانند كه حداقل دوسال آينده سالهاي سختي براي آنها خواهد بود زيرا جز كاخ سفيد سنگري براي آنها باقي نمانده و ميدانند هر لحظه ممكن است اين سنگر نيز فرو بريزد.
در انتخابات چهار نوامبر چه گذشت؟
طبق بررسياي كه طي روزهاي گذشته انجام شده بود نتيجه انتخابات تا حدودي در بيشتر مناطق روشن بود. دموكراتها قبل از انتخابات مياندورهيي ۵۵ كرسي به همراه دو نماينده مستقل در مجلس سنا در اختيار داشتند و جمهوريخواهان نيز ۴۵ كرسي را در اختيار داشتند كه در انتخابات براي كسب اكثريت در مجلس سنا نياز به شش صندلي داشت. در اين بين طبق پيشبينيها ۴۱ كرسي براي دموكراتها و ۴۲ كرسي براي جمهوريخواهان به طور قطعي باقي ميماند. اما در رقابت شديد بر ۱۷ كرسي، حداقل در چهار ايالت اوريگان، مينسوتا، ميشيگان و ويرجينيا طبق پيشبينيها راي به سمت دموكراتها ميرفت كه اين اتفاق نيز به جز ويرجينيا كه انتخاباتش به دور دوم كشيده شد رخ داد. در واقع نتايج نشان ميدهد در اين ايالت رقابت بهشدت ميان جمهوريخواهان و دموكراتها نزديك بود.
در طرف مقابل آنگونه كه پيشبيني ميشد شش ايالت داكوتاي جنوبي، كلورادو، آركانزاس، ميسيسيپي، كنتاكي و ويرجينياي غربي نتايجش به سود جمهوريخواهان پايان رسيد. اما در اين بين هفت ايالت بودند كه از اهميت ويژهيي براي تعيين نتايج انتخابات برخوردار بودند كه دموكراتها براي پيروزي در انتخابات بايد راي شش ايالت را كسب ميكردند و جمهوريخواهان تنها به سه پيروزي در اين هفت ايالت نياز داشتند. اما تمامي اتفاقات در اين ايالات به نفع جمهوريخواهان رقم خورد. كاروليناي شمالي، جورجيا، آيووا، كانزاس و آلاسكا از جمله ايالتهايي بودند كه جمهوريخواهان در آن حايز اكثريت آرا شدند اما دموكراتها تنها توانستند در دو ايالت لوييزيانا و نيوهمپشاير پيروز ميدان شوند و مجلس سنا را به جمهوريخواهان واگذار كردند. آخرين نتايج از انتخابات مجلس سنا حاكي از آن است كه جمهوريخواهان توانستند ۵۲ صندلي را براي خود كسب كنند و در مقابل جمهوريخواهان ۴۵ صندلي را به همراه دو نماينده مستقل براي خود نگه داشتند. در اين بين سه ايالت آلاسكا، لوييزيانا و ويرجينيا انتخاباتش به دور دوم كشيده شد.
يك گام تا كاخ سفيد
«امروز رايدهندگان امريكايي يك پيغام به رييسجمهوري امريكا دادند و آن هم رد سياستهاي اوباما و هيلاري كلينتون است.» اين واكنشي بود كه رند پال پس از پيروزي جمهوريخواهان در انتخابات سنا نشان داد. او كه براي تصاحب كاخ سفيد در سال ۲۰۱۶ دورخيز كرده است، طي رقابتهاي انتخاباتي تلاش كرد تا خود را به عنوان اصليترين گزينه رياستجمهوري امريكا نشان دهد. با اين شرايط كه دستيابي به كاخ سفيد براي جمهوريخواهان آسانتر از گذشته شده است به نظر نميرسد به راحتي ديگر نامزدهاي جمهوريخواهان از جمله جب بوش كنار بنشينند تا كاخ سفيد را به يكي از تندروترين نامزدهاي جمهوريخواهان واگذار كنند.
دو سال سخت
با شروع به كار سنا و كنگره جديد امريكا از ژانويه سال آينده ميلادي، دو سال سخت در انتظار باراك اوباما است. او در صحنه سياست خارجي با چالشهايي همچون مذاكرات هستهيي ايران، مبارزه باداعش و ابولا روبهرو است و از طرف مقابل در مسائل داخلي با موضوعاتي همچون قانون بيمه درماني و اصلاح قانون مهاجرت مواجه است كه جمهوريخواهان بهشدت سياستهاي سازشناپذيري درباره آنها دارند. از سوي ديگر اوباما بايد دو بودجه سالانه را نيز در كنگره و سناي جديد به تصويب برساند كه قطعا كار آساني نخواهد بود. اما دو سال آينده به نوع تصميم اوباما نيز بستگي دارد. او كه به دليل برگزاري انتخابات در تابستان گذشته از اختيارات خود براي امضاي اصلاح قانون مهاجرت استفاده نكرد و همواره سعي كرد با جمهوريخواهان مماشات كند، اكنون بايد جسارت تصميمات سخت را داشته باشد. اين در حالي است كه شانس دموكراتها براي پيروزي در انتخابات رياستجمهوري آينده به كمترين حد ممكن رسيده است و بايد ديد در دوسال آينده چه اتفاقي پيش روي دموكراتها و به خصوص باراك اوباما است. زيرا اگر اختلاف ميان دموكراتها و جمهوريخواهان رو به افزايش برود شايد شاهد استيضاح باراك اوباما نيز باشيم؛ اقدامي كه طي سالهاي اخير برخي جمهوريخواهان به دنبال بهانهيي براي به جريان انداختن اين موضوع بودند، هرچند باراك اوباما از رهبر جديد سنا و رهبر كنگره دعوت كرده است روز جمعه براي همكاريهاي بيشتر در آينده جلسه دوستانهيي در كاخ سفيد داشته باشند اما نبايد انتظار داشت كه اختلاف ميان طرفين با يك مهماني يا يك جلسه به راحتي حل و فصل شود.
همانگونه كه پيشبيني ميشد، جمهوريخواهان در اين دوره از انتخابات مياندورهيي توانستند سنا را از چنگال دموكراتها خارج كنند. وال استريت ژورنال در يك نظرسنجي از رايدهندگان امريكايي و مقايسه آن با انتخابات مشابه در سال ۲۰۱۰ به نتايج قابل توجهي رسيده است كه به تحليل نتيجه انتخابات كنوني كمك ميكند. صرفنظر از اينكه به گزارش نيويورك تايمز جمهوريخواهان در روزهاي منتهي به ۴ نوامبر به دليل وحشتي كه از،?از?دست?دادن آرا داشتند حتي به جوانان امريكايي كه بيشتر به دموكراتها متمايل بودند، وعده كاهش محدوديتهاي مواد مخدر را هم دادند، اما نتيجه نظرسنجي وال استريت ژورنال از نرخ راي زنان و مردان امريكايي به دو حزب دموكرات و جمهوريخواه، نرخ راي سفيدها و رنگين پوستان و مهاجران به اين دو حزب و همچنين اختصاص آنها به اقشار كم درآمد و متوسط و ثروتمند، جوانان، ميانسالان و كهنسالان تصوير جامعي از نتيجه رقم خورده را نمايش ميدهد.
روزنامه اعتماد
نظرات کاربران