دولت بریتانیا چندین ماه قبل از سال 1939 که منتهی به جنگ شد بیش از شش صد هزار برانکارد را بوسیله تجهیزات کارخانه ای موجود در هرتفوردشر و استان های مرکزی انگلیس تولید کرد .برانکاردها به شکل سیم توری از جنس فولاد ساخته شده بود که به راحتی میکروب و کثیفی و خون پاک و ضدعفونی می شد و دو انحنا در انتهای میله برانکارد باعث می شد به راحتی روی زمین قرار گیرد و خیلی سریع و راحت از زمین بلند شود .متاسفانه برانکاردها اصلا راحت نبودند وبسیاری از داوطلبان سرویس های غیر نظامی که این برانکاردها را حمل می کردند ناراضی بودند و از سختی و سفت بودن و راحت نبودن آنها گله می کردند .

پس از جنگ دولت بریتانیا با انبارهای پر از برانکارد مواجه بود که یا باید استفاده و یا بازیافت می شدند.

ازآنجا که نرده های خیلی از ملک ها در شهرهای بریتانیا از بین رفته بود، برانکاردها را ذوب کردند و با تولید تانک و سلاح های دیگر برای جنگ انبار مهمات تهیه کردند. و سپس فردی پیشنهاد هوشمندانه ای داد که برانکاردها را به هم جوش بزنند و از آنها نرده بسازند.

این نرده ها حصار برانکارد نامیده شد و در بسیاری از محل های لندن مانند پک هام ، بریکستون ، دیپتفورد اووال و جنوب لندن دیده می شدند. برانکارد های فلزی در شهرهای دیگر مانند لیدز و اسکاتلند نیز مورد استفاده قرار گرفت .

در حال حاضر بسیاری از نرده های باقی مانده در شرایط خوبی نیستند و بقیه نیز بوسیله مسئولان به منظور تعمیر جمع آوری شده اند . افرادی که در مرمت این نرده ها همت کردند می گویند این نرده ها قسمتی از میراث بریتانیا است که باید حفظ شود . و به همین منظور شروع به تهیه کاتولیگ هایی کرده اند که می توانید در وب سایت آنها ببینید .