بلافاصله بعد از سوت پایان بازی رفت العین و استقلال، کیفیت قضاوت این مسابقه به بحث‌برانگیزترین سوژه روز تبدیل شد. دیگر لازم نیست بگوییم که داور شرقی دیدار چطور با اعلام دو پنالتی مضحک، دو امتیاز از جیب استقلال درآورد و یک امتیاز به العین بخشید. بعد از این دیدار، موج بزرگی از خشم و عصبانیت فضای فوتبال کشورمان را در بر گرفته که در این مورد کاملا هم حق با هواداران است. در این مورد کار به جایی رسید که حتی بازیکن ملی‌پوشی مثل علیرضا جهانبخش هم پست گذاشت و به تندی علیه داور مالزیایی موضع گرفت.

در عین حال اما حیف است که یک نکته ناگفته باقی بماند. فصل گذشته در مجموع دو بازی رفت و برگشت نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا، عمر خربین پنج بار دروازه پرسپولیس را باز کرد. آن زمان بسیاری از هواداران استقلال از جشنواره گلی که مهاجم سوری مقابل حریف دیرینه آنها راه انداخت احساس خوشحالی کردند و با هجوم به صفحه شخصی وی، از او تمجید کردند. وضع در این زمینه طوری شد که خربین بعد از تصاحب توپ طلای آسیا به طور ویژه از هواداران استقلال تشکر کرد.

خب این خیلی چیزی عجیبی نیست. هیچ جای دنیا مثل ما به مسابقات باشگاهی به چشم بازی‌های ملی نگاه نمی‌کنند. مثلا وقتی منچسترسیتی با بارسا بازی دارد، اغلب هواداران منچستریونایتد از خدای‌شان است که تیم اسپانیایی برنده شود. ما اما مثل همیشه خلط مبحث می‌کنیم که جای این بحث اینجا نیست. مساله کلیدی در حال حاضر این است که گل‌های اول خربین در هر دو بازی رفت و برگشت با پرسپولیس مردود بود؛ گل نخست بازی رفت در شرایط آفساید به ثمر رسید و گل اول بازی برگشت حاصل یک پنالتی به‌شدت مسخره بود؛ به مراتب مضحک‌تر از دو پنالتی اعلام شده برای العین در بازی اخیر.

همان روز و به‌خصوص در بازی برگشت که داور مسابقه خطای رخ داده یک متر بیرون از محوطه جریمه را پنالتی گرفت، می‌شد حدس زد اراده‌ای در کار است که کار را به سود برخی تیم‌های عربی پیش ببرد. ما اما آن روز به جای اینکه در مقابل این ستم بزرگ یکپارچه و متحد شویم، به دو گروه تقسیم شدیم و با گل‌های خربین برای هم کری خواندیم. امروز هم اگر همه با هم در مقابل ظلمی که به استقلال شده متحد نباشیم، فردا این ستم را در حق یک باشگاه ایرانی دیگر روا می‌دارند.

روزنامه گل