نشسته اند بیرون این موفقیت وینفرد شفر را باور ندارند. مدام در گعده های شان می گویند او چیزی به این تیم اضافه نکرده. کل تیمش یک مهاجم میلیون دلاری است. مامه تیام است که تیمش را بالا نگه می دارد، ریتمش را حفظ می کند. اگر نباشد. اگر قفل شود، اگر طلسم شود، این تیم می افتد و عیار شفر مشخص می شود. داریم درباره فوتبالی حرف می زنیم که مهمترین وظیفه خیلی از سرپرستان در آن ماش ریختن روی خط دروازه و گذاشتن پارچه یا کاغذ توی تور دروازه رقیب است. در فوتبالی که همین امسال یک تیمش ده برد متوالی می آورد. بعد بحث رمالی به میان می آید و آن تیم یکباره ده باخت می آورد!

درباره فوتبالی سخن می گوییم که پر است از این باورها. در این باورهای خرافی، آنهایی که مدام می گفتند استقلال جای مربی خارجی نیست و بعد از رایکوف نگذاشتند هیچ مربی خارجی بزرگی به این تیم بیاید یا کسی باشد که موفق شود، با به محبوبیت رسیدن وینفرد شفر حالا مدام دنبال توجیهی برایش هستند. تیام شده ستاره شاخص استقلال و آنها دنبال این بهانه هستند. روزی که او در بازی با العین آسیب دید، خیلی های شان از این گفتند که قفل شد. او قفل شد و حالا استقلال هم بی او قفل می شود. یار سنگالی اما خیلی دور از تیم نمی ماند و احتمالا در بازی با حریف قطری کنار تیمش خواهد بود!

موفقیت کی روش در تیم ملی، برانکو در پرسپولیس و حالا شفر در استقلال سطح توقع هواداران از فوتبال را بالا برده و این دوستان حق دارند به فکر بیزنسی باشند که رو به ورشکستگی می رود!