بعد از بازی ایران و تونس شاید بیشترین انتقاد از روزبه چشمی شد که در این بازی در قلب دفاع ثابت بازی کرد. یک دعوای رنگی علیه او ایجاد شد و سرمربی تیم ملی هم انتقادهای زیادی را تجربه کرد. این انتقادها اما فقط از جانب کسانی اتفاق می افتد که هنوز واقعیت های کار کی روش را باور نکرده اند.

از یاد برده اند که او در این سال ها تخصصی ویژه داشته است در استفاده و رو کردن ستاره هایی در قواره ملی که هیچ یک باورمان نمی شود. روزی که او از رحمان احمدی یک قهرمان ساخت را یادتان هست؟ علیرضا حقیقی چطور ستاره ایران در جام جهانی بود؟ وقتی او مهرداد پولادی را در پست غیرتخصصی به ستاره ای بی مانند بدل کرد، این انتقادکنندگان را یادتان هست؟

روزهایی که می گفتند تیم ملی در برابر آرژانتین کیسه گل می شود را یادتان هست؟ روزی که کی روش پورعلی گنجی را به ترکیب تیم ملی وارد کرد یادتان هست؟ او حالا به نظرش رسیده باید روی روزبه چشمی یا خانزاده بیش از قبل سرمایه گذاری کند و به آنها میدان بدهد و برای شان در ترکیب تیم ملی حساب باز کند. همان طور که حالا به قلی زاده و ترابی از دل لیگ بیشتر فکر می کند. این ها بازیکنانی هستند که او از لیگ ایران انتخاب کرده و به بازی شان باور دارد. این بازیکنان را همان هایی با انتقاد روبرو می کنند که ادعا می کنند کی روش لیگ ایران را نمی بیند!