در ادامه نیک حالت به بررسی موضوع فروش اسپات الانجی از خاورمیانه به انگلستان یا ژاپن به عنوان یک مورد مطالعاتی پرداخت.او ضمن بیان اهمیت گاز در برابر نفت و ذغال سنگ به دلیل نگرانیهای زیستمحیطی گفت:استفاده از تانکرهای اقیانوسپیما برای حمل گاز طبیعی مایع (Liquefied natural gas) موضوع روز حوزه انرژی در زمینه انتقال گاز است و باید بررسی کنیم این بازار چه فرصتها و چالشهایی دارد. دو منطقه مصرفکننده عمده گاز مایع طبیعی، اروپا و شرق آسیاست که میتواند بازار هدف الانجی باشد. اینکه کدام بازار مهم است بستگی به قیمت الانجی در این بازارها دارد.
مصطفوی به نمایندگی از شرکت نفت نیز به ارائه ابعاد مختلف بازار الانجی پرداخت وگفت: هماکنون ۳۹ کشور واردکننده الانجی هستند و تا پایان سال ۲۰۱۸، ۲ کشور دیگر نیز اضافه میشوند. ظرفیت تولید الانجی در سال ۲۰۱۶ برابر با ۳۴۰(mtpa) بود و در سال ۲۰۲۰ به ۴۵۲(mtpa) خواهد رسید. دکتر مصطفوی افزود: بازار الانجی از یک بازار دو طرفه تبدیل به یک بازار پربازیگر شدهاست. در حال حاضر تولیدکنندگان عمده، قطر، استرالیا، مالزی و نیجریه هستند. مصطفوی با اشاره به شتاب بالای ایجاد یک مارکت مستقل با یک قیمتگذاری مستقل در حوزه الانجی گفت: باتوجه به مازاد تولید گاز در ایران بهخصوص تا سال ۱۴۰۹، تعیین استراتژی به منظور استفاده از ترفندهای درآمدزایی از گاز طبیعی، موضوع بازار الانجی برای کشور ما اهمیت پیدا میکند.
مصطفوی درباره درآمدزایی از گاز به ترتیب ارزش اقتصادی گفت: جایگزینی گاز طبیعی با فرآوردههای مایع در داخل کشور، صادرات با خط لوله به کشورهای همسایه، صادرات از طریق الانجی و فروش به مصرفکنندگان عمده مانند پتروشیمی، چهار راه درآمدزایی از گاز به ترتیب ارزش اقتصادی است.مصطفوی در جمعبندی بحث خود بیان داشت: حرکت به سمت بازار الانجی در راستای اقتصاد مقاومتی و ابلاغیه رییسجمهور برای حضور در بازارهای الانجی است. اقتصادیترین و ممکنترین راه در احجام بزرگ، احداث کارخانههای الانجی است هرچند که درآمد آن کمتر از درآمد حاصل از صادرات گاز با خط لوله به همسایگان است. این یک تصمیم استراتژیک است.
نظرات کاربران