laquo;محسن پویان» گفت: اسپند گیاهی علفی متعلق به خانواده قیچ است.

وی ادامه داد: در کتب مختلف گیاه درمانی به نام‌های حَرمل، حُرمل و اسپند از آن نامبرده شده و بوته‌ی گیاه ظاهری پرشاخ و برگ دارد و از جمله گیاهان مهاجم در اکوسیستم به شمار می‌آید.

این پژوهشگر گیاهان دارویی افزود: اسپند گیاهی کم توقع است که توانسته با شرایط کم‌آبی و گرما سازگاری حاصل کند و گل‌های آن سفید رنگ است که به تشکیل میوه کپسول مدور و کروی منتهی می‌شوند در داخل کپسول دانه‌های سیاه‌رنگ اسپند تشکیل می‌شوند.

پویان اظهار کرد: برگ، ریشه و به‌ویژه دانه آن در طب گیاهی کاربرد دارد و در تجزیه‌ی آن موادی از جمله پگانین،‌ هارمین،‌ هارمالین و کینازولین گزارش شده است.

وی تصریح کرد: دانه‌ی اسپند مخدر است، خاصیت تب‌بر داشته، نیروی جنسی را تقویت می‌کند و برای کاهش درد معده نیز از آن استفاده می‌شود.

این پژوهشگر گیاهان دارویی گفت: ریشه آن در قدیم برای از میان بردن شپش کاربرد داشته و خاصیت حشره‌کشی دارد. برگ آن برای تسکین دردهای روماتیسم نافع است.

پویان ادامه داد: دانه اسپند شیرافزا بوده و برای بیماری صرع، فلج، جنون، سیاتیک اثرات مفیدی دارد. برای تصفیه‌ی خون و لینت مزاج تجویز می‌شود.

وی افزود: در بیماری‌های تنگی نفس و سرفه و سردردهای مزمن نیز از آن استفاده می‌شود. دم‌کرده آن با روغن کنجد برای برطرف کردن بیماری‌های‌ کبد و ریه مورد استفاده درمانی دارد. دم‌کرده آن‌علاوه بر این ‌برای تقویت اعضاء و سیاه شدن موبه‌صورت استعمال خارجی کاربرد دارد.

این پژوهشگر گیاهان دارویی گفت: مقدار خوراک اسپند روزانه ۵ تا ۱۰ گرم است و مصرف بیش از این مقدار مجاز نیست.

به گزارش ساعت24 به نقل از ایسنا،پویان خاطرنشان کرد: دانه‌های آن برای بخور کاربرد دارد و در منازل و جلسات به عنوان چشم‌زخم سوزانده‌ می‌شوند و یا به صورت خاصی دانه‌ها را به هم دوخته و آویزان کرده که به اسپندی معروف است.