گروه رفاه خانواده موسسه عالي آموزش پژوهش مديريت و برنامه‌ريزي وابسته به نهاد رياست جمهوري برآورد كرده است كه در مناطق شهري ايران در سال ۱۳۹۱ رقمي معادل ۲۸ درصد خانوارها با فقر مسكن مواجه‌اند. در مناطق روستايي ايران فقر مسكن در سال ۱۳۹۱ به ۵۰ درصد رسيده است. بررسي فقر كيفيت مسكن در استان‌ها نشان مي‌دهد در ۱۳۹۱ در مناطق شهري سيستان و بلوچستان با ۴۸ درصد و استان سمنان با ۱۱ درصد بيشترين و كمترين فقر مسكن را داشته‌اند. همچنين در جمعيت روستايي، استان سيستان و بلوچستان با ۸۶ درصد بالاترين نرخ فقر كيفيت مسكن را دارد. نرخ فقر كيفيت مسكن را دارد. نرخ فقر كيفيت مسكن مناطق شهري استان تهران در ۱۳۹۱ معادل ۳۲ درصد و در مناطق روستايي ۴۴ درصد بوده است. بر اساس نتايج اين پژوهش در حالي كه نرخ مالكيت مسكن در بين جوانان و ميانسالان در مناطق شهري در سال‌هاي ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ كاهش يافته است، اين نرخ در ميان سرپرستان خانوار مسن‌تر از ۵۰ سال افزايش يافته است. در مقابل نرخ مالكست ميان جوانان در مناطق روستايي در همين سال‌ها افزايش داشته است و نرخ مالكيت سرپرستان خانوار مسن‌تر از ۵۰ سال تغيير چنداني نكرده است.