بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در نخستین جشنواره‌ سالانه‌ تجلیل از برگزیدگان دانشجو دانشگاه علوم پزشکی تبریز درباره مصائب دوران کودکی و نوجوانی اش صحبت کرد و گفت: زندگی برایم در سال‌هایی کودکی به‌سختی گذشت، به‌طوری که در آن سال‌ها اکثر پدر و مادرها دلخوشی‌شان این بود که فرزاندان‌شان معلم، دکتر، خلبان و ... شوند، اما من به اصطلاح آن روزها مطربی می‌کردم و مجبور بودم قاچاقی کار کنم.

وی ادامه داد: در آن زمان، در محیطی زندگی می‌کردیم که به لحاظ فرهنگی مناسب نبود و نگرانی‌های خانواده نیز بجا بود. حتی یک‌بار که به سینما رفتم، مادرم داغ در دستم گذاشت که هنوز هم هست، آن داغ را می‌بوسم چون خانواده نگران بودند.باید شکرگزار امنیت و آرامش حاکم بر کشور باشیم، چراکه ما ایرانیان سه دهه است که ایثارگری می‌کنیم. همه با وجود امنیت، فراق بال داریم و جای شکر دارد.

پرستویی نسل جوان را آینده‌سازان کشور دانست و گفت: اگر جوانان نباشند، مملکت به فنا می‌رود و باید قدر این جوانان را بدانیم.باید با هدف زندگی کنیم و هیچ‌وقت به داشته‌های فرهنگی، هنری و علمی خود قانع نباشیم.

این بازیگر با اشاره به فعالیت ۴۶ ساله‌اش در عرصه سینما و هنر، گفت: پرویز پرستویی شاید دو نفر باشد، یکی من که پرویز پرستویی هستم و دیگری پرستویی‌ای که شما بار آورده‌اید و این پرستویی، امانتی است که از مخاطب دارم و اگر نخواهید، می‌توانید آن را بگیرید.

به گزارش ساعت 24 به نقل از ایسنا، پرستویی عمل و کار با نیت درست و خالصانه را رمز موفقیت دانست و ادامه داد: در هر کاری که هستیم، باید درست کار کنیم. هنرمند هربار شخصیتی را خلق می‌کند، مخاطب با او همزادپنداری می‌کند و باید به‌نحو احسن از عهده‌ این مسئولیت برآید.