ریاض بزرگترین مانع توافق هسته ای ایران با غرب
نزدیکی ریاض به تل آویو برای مقابله با ایران
خط و نشان هسته ای عربستان برای منطقه و جهان در صورت توافق هسته ای با ایران
ایران هراسی محور اصلی نشست سران کشورهای شورای همکاری در دوحه
گفتگوی وزرای امور خارجه عربستان و ایران درمورد مشکلات منطقه ای
پیام آیت الله هاشمی رفسنجانی به پادشاه عربستان برای آزادی شیخ نمر النمر روحانی شیعه عربستانی
احتمال همکاری ایران وعربستان برای مقابله با خطر داعش درمنطقه
و دهها تیتر مقاله ، گزارش ، تحلیل و خبر دیگر که طی ماه های پایانی سال ۲۰۱۴ بخشی از پتانسیل رسانه های منطقه را به خود اختصاص داد.
هیچ کارشناسی را نمی توان یافت که در مورد این حقیقت که جمهوری اسلامی ایران و عربستان مهمترین کشورهای منطقه خاور میانه محسوب می شوند، با بقیه اختلاف نظر داشته باشد. شاید در مورد قرار گرفتن شماری از کشورهای دیگر این منطقه در این لیست اختلاف نظرهایی رخ دهد، اما اگر از هر یک از کارشناسان خواسته شود، نام مهمترین کشورها را ذکر کند، به طور حتم نام ایران و عربستان در این لیست و حتی در صدر آن قرار داده می شود.

با این وجود روابط بین ریاض و تهران چندان که باید و شاید پایدار نمی نماید. روابطی نسبتا سرد که حتی تا مرز تنش و بحران هم پیش رفته اما گاهی نیز (خواسته یا کاملا اتفاقی و ناخواسته ) به اوج همسویی هم می رسد. حقیقت دیگری که از دید کارشناسان امور منطقه مغفول نمانده تلاش هایی است که در دو سوی این معادله برای جذب و دفع روابط انجام می شود تا با هر نزدیکی در روابط خبر از قدرت گرفتن بلوک حامی همکاری داده شده و با شدت گرفتن هر تنشی رسانه ها از موفقیت بلوک مقابل سخن به میان آورند.

سال ۲۰۱۴ نیز گر چه میراث دار اختلاف های مختلف سیاسی ، اقتصادی ومذهبی تاریخ دو کشور بود اما ویژگی های خاص به خود را نیز در این روابط داشت. به اعتقاد کارشناسان با وجود تمامی اختلافات حاکم که تلاش دارد سایه سنگین خود را بر این روابط حفظ کند و بازتاب های آن از کاهش قیمت جهانی نفت گرفته تا مشکل تراشی های هسته ای وحتی بن بست سیاسی در انتخاب رئیس جمهور لبنان هویداست ، اما بحرانی به نام داعش توانست لوکوموتیو واژگون شده این روابط را تا حدودی بر روی ریل بازگرداند. بی تردید ظهور گروه تروریستی داعش در سوریه و عراق و به تبع آن تهدید تمامی کشورهای منطقه به ویژه کشورهای عربی، جنب و جوشی را در منطقه به وجود آورد که به اعتقاد کارشناسان گرمای آن کمی از یخ های روابط پر تنش ریاض و تهران را ذوب کرده و نقطه عطفی در آغاز دور جدیدی از روابط فیمابین به وجود آورد.

روابطی که با دیدار سعود الفیصل ومحمد جواد ظریف وزرای امور خارجه دو کشور در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل کلید خورد و گرچه همچنان دچار نوسان است، اما به هر شکل باعث پدیدار شدن نقطه مشترک همکاری شد. شبکه سی ان ان عربی به نقل از منابع آگاه ایرانی خبر داد، بسط صلح و امنیت بین المللی و منافع امت اسلامی محور اصلی دیدار یک ساعته دو وزیر بود. نکته قابل تامل در این دیدار بایکوت آن توسط رسانه های عربستانی از جمله خبرگزاری رسمی این کشور بود، در حالیکه خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران به نقل از فیصل خبر داد، در چارچوب درک متقابل از اهمیت و حساسیت بحران و فرصت به دست آمده برای مقابله با آن می توان از این فرصت برای مهار این بحران بسیار پیچیده استفاده کرد. به اعتراف وزیر امور خارجه عربستان ، این همکاری می تواند تاثیرات غیر قابل انکاری رادر بسط صلح و امنیت منطقه ای وبین المللی در پی داشته باشد.

با این حال بسیاری از کارشناسان بر این باورند مواضع و اقدامات عربستان با گفته های مسئولینش چندان همخوانی ندارد و گرچه در مه ۲۰۱۴ سعود الفیصل رسما از همتای ایرانی اش برای سفر به ریاض در هر زمانی که خود مناسب می بیند دعوت به عمل آورد، اما ظاهرا اختلافات در دیدگاه های دو کشور نسبت به مشکلات منطقه ای از صنعاء تا بغداد و از دمشق تا منامه چندان جای امیدواری برای جهشی قابل توجه در نزدیکی فیمابین نگذاشته است. از دیدگاه عربستانی ها ایران زمانی دوست خوبی محسوب می شود که مجال و عرصه را برای انها جهت تاخت و تاز در منطقه باز نگه دارد، در فلسطین چشم خود را بر همدستی عربی با اسرائیل جهت اجازه کشتار مردم غزه ببندد، از حزب الله در برابر تجاوزات صهیونیستها حمایت نکند، از هم پیمان خود بشار اسد پشتیبانی ننماید، اجازه تاخت و تاز گروه های سلفی را در عراق داده و از خواسته های مردم بحرین و یمن برای رسیدن به حقوقشان جانبداری نکند. در چنین شرایطی از دیدگاه ریاض ، تهران ایفاگر نقشی مثبت در منطقه خواهد بود.

با این وجود شاهزاده های سعودی هم به خوبی می دانند که دیدگاه آنها چندان که باید و شاید در جامعه جهانی خریداری ندارد یا به تعبیری خریداران خود را از دست داده است، به ویژه که ایالات متحده نیز به نقش سرنوشت ساز ایران در حل وفصل مسایل منطقه ای به ویژه در جنگ علیه گروه داعش اذعان کرده است.

به هر شکل طی سال ۲۰۱۴ روابط ریاض و تهران بین نقطه ی تنش و تضاد در یک سو و تفاهم و همسویی از سوی دیگر پاندول وار در نوسان بود، متغیری که یک سر آن به اقدامات تخریبی و ایذائی عربستان در بازار نفت وصحنه های سیاسی علیه شیعیان رسید و سر دیگر آن نشانه های از توافق حداقل رسانه های بر سر مبارزه علیه داعش!! وحتی سرنوشت سوریه و آینده سیاسی لبنان را نشانه رفت، گرچه تا کنون دستاورد چندانی نداشته است.