نمک پاشیدن روی زخم مردم

این واژگون شدن توانایی خرید ایرانیان بی‌پناه آسیب جدی بر روح و روان و بر بنیاد زندگی مادی خانواده‌های ایرانی برجای گذاشت و آن‌ها از قدرت رأی‌دهی خود در میان گزینه‌های اجازه یافته برای انتخابات ریاست جمهوری در سال 1392 کسی را انتخاب کردند که این آسیب را دیده و به ایرانیان وعده داد برای برگشت قدرت خرید آن‌ها برنامه دارد. حالا و درماههای پایانی سال 1397 شوربختانه همان پدیده شومی که سیاست ارزی ناکارآمد دولت دهم اجرا و زخم عمیقی بر روح و روان مردم زد تکرار شده است. درحالی‌که در سال 1396 قدرت خرید ایرانیان در نزدیکی قدرت خرید سال 1390 بود تورم توفانی برخاسته از امواج سیاست ارزی بیچاره کننده مردم موجب شده است قدرت خرید شهروندان ایرانی به‌ویژه حقوق و مزدبگیران احتمالاً در سال 1407 به سطح قدرت خرید 1390 برسد. این‌یک فاجعه و تراژدی است که حتی تصور آن نیز دردناک است. واقعیت این است که تصمیم‌های نهاد دولت و نهاد ریاست جمهوری بیشترین آسیب را ایرانیان زده است و البته باید کمی فراتر نیز رفت و نهادهای دیگر را نیز شریک کرد اما در ماهیت رخداد اندوه‌بار تفاوتی نمی‌کند. بی‌چون‌وچرا بپذیریم کمر شهروندان ایرانی زیر بار این سیاست‌ها شکسته است و آن‌ها در قیاس با شهروندان دیگر کشورها احساس شکست و تحقیر می‌کنند.

در این شرایط دردآور که شهروندان ایرانی دارند و با بردباری و مدارایی شگفت‌انگیز کاری نمی‌کنند و حرفی نمی‌زنند اما شنیدن سخنان رئیس‌جمهور برایشان بسیار سخت و کشنده است. حسن روحانی به هر دلیلی که خود می‌داند درماههای تازه سپری‌شده رفتار و گفتارش را دگرگون کرده است و گونه‌ای سخن می‌گوید که بدون تردید پاشیدن نمک بر روی زخم دل و ذهن شهروندانی است که تاب شنیدن این سخنان آن‌هم از زبان رئیس دولت را ندارند. شاید این داوری درست باشد که شهروندان ایرانی ساکن درهزاران روستا و شهرنشینان باوری آشکارشده به آشتی با آمریکا نشان داده‌اند اما انتظار ندارند رئیس‌جمهورشان بی بهانه و با بهانه علیه آمریکا حرف‌هایی بزند که غم و اندوه شهروندان را بیشتر می‌کند. حرف‌هایی مثل‌اینکه آمریکا می‌خواست دلار چقدر باشد اما حالا این‌قدر است و یا آمریکا می‌خواست صادرات نفت ایران صفر شود اما صفر نشد از سوی رئیس دولت نمک پاشیدن برزخم شهروندان است. آقای رئیس دولت دوازدهم چرا خود را وادارمی‌کند نگوید همین الآن هم که هر دلار امریکا برابر با 110 هزار ریال ایران است نسبت به 10 ماه پیش نزدیک به 4بارشده و نرخ اکثریت کالاها نیز دستکم 2برابر شده و دولت تازه تعهد کرده است در سال آینده قصد دارد بیست درصد بر درآمد متوسط حقوق‌بگیران بیفزاید. کمی توجه به این اعداد کافی است که بفهمیم زخم دل و روح و پیکر مردم عمیق است و هرگز خوشحال نمی‌شوند که قرار بوده است آمریکا ایران را به انتهای دره مرگ بفرستد اما حالا در نیمه دره قرار داریم.