به اين ترتيب شمار خانواده‌هاي اجاره‌نشين در ۲۲ سال گذشته دو برابر شده است. كمترين نرخ اجاره‌نشيني در مناطق شهري ايران سال ۱۳۷۳ و بيشترين نرخ اجاره‌نشيني سال ۱۳۹۰ بوده است كه به ۳۰ درصد رسيده است.
گزارش‌هاي وزارت راه و شهرسازي نشان مي‌دهد در حالي كه در سال ۱۳۷۱ رقمي معادل ۲۸.۲ درصد از كل هزينه‌هاي خانوارهاي شهري به هزينه مسكن، آب و برق و ساير سوخت‌ها اختصاص داشته است، اين رقم در سال ۱۳۹۲ به ۳۴.۱ درصد افزايش داشته است. در ۲۲ سال از ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۲ سهم هزينه مسكن جز در سال‌هاي ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۴ و پس از آن سال‌هاي ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹، همواره صعودي گزارش شده است. نمودار حاضر توزيع خانوارهاي شهري برحسب نحوه تصرف مسكن در سال‌هاي ۱۳۷۱ تا ۱۳۹۲ را نشان مي‌دهد.

نمودار ۳: توزيع افراد شاغل خانوارهاي شهري برحسب رشته فعاليت محل كار
طي سال‌هاي ۱۳۷۱ الي ۱۳۹۲ (درصد)