چهار کشور مطرح و قدرتمند اروپا؛ اسپانیا، فرانسه، آلمان، بریتانیا و اسپانیا به نیکولاس مادورو، اولتیماتوم هشت‌روزه داده‌اند تا در ونزوئلا انتخابات جدید برگزار کند یا همچون آمریکا منتظر به رسمیت شناخته شدن خوان گوآیدو، رهبر مخالفان به‌عنوان رئیس‌جمهور جدید باشد.نماینده روسیه در نشست روز شنبه شورای امنیت، آمریکا را متهم کرد که علیه رئیس‌جمهوری فعلی ونزوئلا کودتا به راه انداخته است.اما کارشناسان باور دارند چنین نیست و بدون چون‌وچرا باید قبول کرد نمی‌توان مشکلات کنونی ونزوئلا را به نفوذ و یا توهم توطئه آمریکا یا هر کشور دیگری نسبت داد، به‌خصوص کشورهای آمریکای لاتین و به‌ویژه ونزوئلا. چون این کشور بعد از مرگ هوگو چاوز، رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا درگیر بحران‌های به‌شدت عمیق اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است که روزبه‌روز برشدت این مشکلات و دایره فشارهای مردم در این کشور افزوده می‌شود، به‌گونه‌ای که می توان اکنون ونزوئلا را یک کشور و دولت ورشکسته دانست. البته به واسطه سیاست‌های خود چاوز در گذشته و امتداد آن در دولت مادورو، شرایط برای این کشور در آینده چندان امیدوار کننده نیست. سیاست هایی چون دادن نفت به برخی از کشورها، عدم رغبت به نوسازی و تحول در مسائل اقتصادی و ساختار سیاسی – اجتماعی، فقدان سرمایه‌گذاری‌های لازم در عرصه های گوناگون و از همه مهم تر نادیده گرفتن شرایط و خواسته های افکار عومی جامعه ونزوئلا سبب شده تا این کشور خود به خود کانون تحولات بی شماری بدون تاثیر و نفوذ دیگر کشورها باشد. البته نبایدمنکر برخی دخالت ها باشیم اما در حال حاضر خود شرایط ونزوئلا بسترساز بسیاری از مشکلات و تحولات کنونی است. آنچه خواندید داوری یک کارشناس ایرانی است که درباره ونزوئلا به دیپلماسی ایرانی توضیح داده است. داوری افرادی مثل کارشناس یادشده باورشان این است که احتمالا دخالت روسیه و چین درونزوئلا برسرراه شهروندانی که می خواهند از شر مادورو خلاص شوند با توجه به اینکه حالا امنیتی – نظامی های روسی نی زبه کاراکاس رفته اند می تواند ونزوئلا را همانند سریه به یک محل منازعه نیابتی تبدیل کند. اما چرا و چگونه کاراکاس به اینجا رسید . گزارش تهیه شده از سوی یورونیوز را بخوانید:

ونزوئلا چطور به این جا رسید؟

مارس ۲۰‍۱۳ : هوگو چاوز، پس از ۱۴ سال ریاست جمهوری ونزوئلا، سرانجام در ۵۸ سالگی و در اثر سرطان در می‌گذرد و نیکلاس مادورو، معاون اول چاوز، مطابق قانون اساسی موقتا جایگزین او می‌شود

.آوریل ۲۰۱۳ : مادورو در انتخابات ریاست جمهوری توانست با اختلاف کمی بر انریکه کاپریلس، از رهبران مخالف دولت پیروز شود. چاوز یک سال پیش از آن با اختلاف بیشتری بر همان رقیب پیروز شده بود. کاپریلس و ائتلاف مخالفان دولت اعلام کردند در انتخابات تخلف شده و از هوادارانشان خواستند راهی خیابان شوند.نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا در مراسم گشایش سال قضایی جدید. ۲۴ ژانویه. عکس از رویترز

فوریه ۲۰۱۴: ‌ پس از آنکه منتقدان مادورو در موجی از اعتراض‌ها به نام «خروج» خواستار برکناری وی شدند، نیروهای امنیتی ونزوئلا لئوپولدو لوپز، رهبر معروف اپوزیسیون را بازداشت کردند، اتهام وی ایجاد ناآرامی عنوان شد.

دسامبر ۲۰۱۵: موجی نارضایتی عمومی و رکود ممتد به همراه افزایش تورم سبب می‌شود، اتحادیه ائتلاف مخالفان دولت ونزوئلا پس از ۱۶ سال بتواند اکثریت را در پارلمان این کشور به دست آورد.

مارس ۲۰۱۶: دیوان عالی ونزوئلا که پیوسته به نفع حزب سوسیالیست حاکم رأی می‌داد، اعلام می‌کند که انجام وظایف مجلس را برعهده می‌گیرد اما بلافاصله پس از اعتراض‌های بین‌المللی از تصمیم خود منصرف می‌شود. اما این رویداد به ماه‌ها تظاهرات ضددولتی می‌انجامد که در مجموع بیش از ۱۰۰ کشته برجا گذاشت.

ژوئیه ۲۰۱۷: دولت خواستار برگزاری یک همه‌پرسی‌برای تشکیل مجلس موسسان می‌شود. اپوزیسیون این همه‌پرسی را تحریم می‌کند. وظیفه این مجلس بازنویسی قانون اساسی عنوان می‌شود، اما فورا کارکرد آن به قانون‌گذاری در امور کلیدی تغیر می‌کند. تمام اعضای این نهاد جدید قانونگذاری از هواداران مادورو هستند. در پی تشکیل این مجلس، رئیس‌جمهوری به تضعیف دموکراسی متهم شود.

فوریه ۲۰۱۸: گفتگوها میان دولت و اپوزیسیون با اختلاف بر سر زمان انتخابات ریاست جمهوری آینده به شکست می‌انجامد. دولت اعلام می‌کند رأی‌گیری در نیمه نخست سال انجام خواهد شد اما احزاب اصلی مخالف دولت مصمم می‌شوند که آن را تحریم کنند.

مه ۲۰۱۸: در حالیکه مخالفان دولت را به تخلف و خرید رأی متهم می‌کنند، مادورو در برابر یک رهبر کمتر شناخته شده اپوزیسیون پیروز انتخابات می‌شود احزاب اپوزیسیون، ایالات‌متحده و نیز کشورهای عضو لیما، کشورهای آمریکای لاتین که عمدتا دولت‌هایی راستگرا دارند، نتیجه انتخابات را به رسمیت نمی‌شناسند.

ژانویه ۲۰۱۹:‌ مادورو بی‌اعتنا به توصیه بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین به سوی مراسم تحلیف خود برای دومین دوره ۶ ساله ریاست جمهوری پیش می‌رود. خوان گوآیدو، یک نماینده مجلس تقریبا ناشناخته که به تازگی رهبری مجلس ملی ونزوئلا را از خود کرده، مادورو را «غاصب» می‌خواند.

ژانویه ۲۰۱۹: گوآیدو در بزرگترین راهپیمایی مخالفان دولت از سال ۲۰۱۷ تا کنون خود را رئیس‌جمهور موقت می‌خواند. ایالات‌متحده و بسیاری از همسایگان ونزوئلا بی‌درنگ وی را به عنوان رئیس‌جمهوری (موقت) برحق این کشور به رسمیت می‌شناسند.