روزهای آخر هفته، خبرهای غیررسمی از آغاز سهمیه بندی بنزین از روز پنج شنبه، چنان هول و هراسی در دل برخی از هموطنان افکند که به سرعت روانه پمپ بنزین‌ها شدند.
مشاهدات نگارنده حاکی از این است که با وجود تکذیب خبر اجرای سهمیه بندی از پنج شنبه، پمپ بنزین‌ها در ساعات پایانی روز چهارشنبه نیز شلوغ بودند. با توجه به این که باک بسیاری از مراجعه کنندگان هنوز خالی نشده بود، می‌توان فرض گرفت که برخی مراجعه کنندگان به پمپ بنزین‌ها فقط برای 20 تا 30 لیتر بنزین به پمپ بنزین‌ها مراجعه کرده و زحمت ساعتی در صف ایستادن را به خود داده‌اند. با فرض قیمت گمانه زنی شده 2500 تومان برای بنزین آزاد (اگرچه اعلام شد قیمت بنزین آزاد نیز مانند میزان سهمیه وزمان اجرا هنوز مشخص نیست) عملا برخی هموطنان که بعضی سوار بر خودروهای چندصد میلیونی بودند، ترجیح دادند رنج ایستادن در صفوف فشرده پمپ بنزین و اتلاف وقت را برای 30 تا 45 هزار تومان مابه التفاوت به جان بخرند. این رفتار اگر از سوی افراد نیازمند انجام شود، شگفت آور نیست و همه می‌دانیم برخی در چنان سختی قرار دارند که چنین صرفه اقتصادی برایشان هزینه دو روز سفره خانواده شان را تامین می‌کند اما برای افرادی از قشر متوسط به بالا و افراد ثروتمند، این صف کشی چه معنایی دارد؟

واقعیت این است که یارانه حق مسلم همه مردم پنداشته شده و ثروتمند هم به‌اندازه فقیر، خود را محق به استفاده از این امکان می‌داند. از ابتدا و حتی قبل از اجرای هدفمند کردن یارانه‌ها تاکنون تلاش‌ها برای تغییر این ذهنیت غلط و ایجاد این باور که یارانه حق مسلم نیازمندان است نه دیگر اقشار، ره به جایی نبرده است. به نظر می‌رسد باید کار فرهنگی قوی تر، تلاش رسانه‌ای اثرگذارتر و کارآمدی اجرایی بیشتری در دولت و نهادهای مسئول انجام شود تا ذهنیت‌ها درباره یارانه تغییر کند و بساط صفوف به هم فشرده بنزین را برچیند.