شبکه مائو متشکل از ۲۰ هزار پناهگاه زیرزمینی در شهر پکن است که از ترس حمله اتحادیه جماهیر شوری در سال ۱۹۶۹ در این شهر ساخته شد. دولت با استفاده از لیزینگ این شبکه زیرزمینی را در قالب واحدهای کوچک به برخی صاحبان ثروت فروخت که در حال حاضر خانه حدود یک میلیون فقیر مهاجری است که برای تحقق رویاهای خود به پکن آمده اند.