علیرضا منصوریان بعد از موفقیتی که در نفت داشت، در سال اول حضور در استقلال هم نشان داد حرف‌هایی در مربیگری دارد ولی شکست در فصل دوم حضور استقلال جو را برای او برگرداند. منصوریان که ادعا داشت فوتبال علمی دنیا را بلد است و هر روز نقشه‌های دفاعی و تهاجمی تیمش را پیاده می‌کند، بعد از ماهها بیکار ماندن به ذوب آهن رفت و توانست اوضاع این تیم را در فصل گذشته سر و سامان دهد ولی شروع لیگ امسال دوباره برایش کابوس وار بوده است.

نکته اینجاست که منصوریان هنوز نمی‌پذیرد نیاز به یک تغییر اساسی در نگرش‌های خود دارد. او هنوز می گوید جزو علمی ترین مربیان ایران است و اگر در هر بحث فوتبالی شرکت کند، طوری حرف می‌زند که گویی دیگران به اندازه او با فوتبال علمی آشنا نیستند. منصوریان نه تنها در زمینه مسایل فنی که درباره مسایل فرعی فوتبال هم خود را یک کارشناس قلمداد می‌کند.

مثلا در بحث بدنسازی فوتبال او همواره تاکید دارد خودش باید برنامه را بدهد و در واقع مربی بدنساز تیمش تنها مثل یک مجری اجرای طرح عمل می‌کند. نتیجه این می‌شود که در دو دوره‌ای که بدنسازی استقلال و ذوب آهن با او بود، تیمش در لحظات آخر کم می‌آورد و خوب گل می‌خورد؛ اتفاقی که حالا هم در ذوب آهن رخ داده است.

به نظر می رسد منصوریان استعدادی است که تا اینجا هدر رفته و اگر بتواند تغییری در نگرش خود ایجاد کند می تواند دوباره تبدیل به همان «علی منصوری» شود که روی سکوها نامش را فریاد می زدند. او این روزها در گیر و دار اخراج از ذوب آهن است و خودش می داند ادامه این شرایط باعث می شود تا با وضعیت بدی اصفهان را ترک کند.