style="text-align:justify">پروفسور «هاوارد میلکه» از مدرسه‌ی پزشکی دانشگاه تولان، می‌گوید: «خاک سرب قابل دیدن نیست و متاسفانه مکان‌هایی که کودکان برای بازی انتخاب می‌کنند مملو از این خاک‌ها است. کودکان در معرض آسیب بیشتری از سرب هستند، زیرا حس کنجکاوی بیشتری دارند و اطراف خود را بیشتر کاوش می‌کنند و در نهایت دست خاکی خود را در دهان خود می‌کنند.»


قرار گرفتن در معرض سرب آسیب‌های غیرقابل جبرانی وارد می‌کند. این آسیب‌ها شامل مشکلات رفتاری و یادگیری، کاهش ضریب هوشی، بیش‌فعالی، رشد با تاخیر، مشکلات شنوایی، کم‌خونی، بیماری‌های کلیه و سرطان‌ها است. در برخی موارد قرار گرفتن در معرض سرب، حالت کما و مرگ را نیز در پی دارد.

در کلان‌شهر نیواورلئان کودکانی که با خاک‌های سربی بیشتری در تماس بوده‌اند و سطح سرب در خون آن‌ها بالا است، دارای عملکردهای بدتری در مدرسه هستند. اخیراً سرب به‌عنوان یکی از فاکتورهای ریسک جهت مرگ زودرس در ایالات متحده ثبت شده است و سالانه ۴۱۲،۰۰۰ نفر در اثر سرب دچار مرگ زودرس می‌شوند.

تیم محققین بررسی‌های خود را از سال ۲۰۰۱ در نیواورلئان شروع کرده‌اند و ۵،۵۰۰ نمونه از خاک‌های مناطق مختلف شهری برداشته‌اند. ۱۶ سال پس از نمونه‌برداری اولیه نمونه‌های ثانویه برداشته شده‌اند. در مناطقی که سال ۲۰۰۵ دچار طوفان کاترینا شده بودند، کاهش ۴۴ درصدی در مقدار سرب موجود در خاک مشاهده شده است. آن‌ها در مرحله‌ی بعد سرب موجود در خاک را با سرب موجود در خون کودکان مقایسه کرده‌اند و دریافته‌اند که به خاطر وقوع طوفان کاترینا، محتوای سرب در خون کودکان از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ به نسبت سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ به میزان حدود ۶۴ درصد کاهش داشته است. آن‌ها همچنین دریافتند که محتوای خون کودکان سیاه‌پوست تا سه برابر بیشتر از کودکان سفید پوست است.
باید مطالعات بیشتری صورت گیرد تا مطمئن شویم تغییرات آب و هوایی باعث کاهش محتوای سرب در خون کودکان شده است و آیا این کاهش برای همه‌ی افراد رخ داده است یا خیر؟