dir="RTL"> باارایه امارهای تازه از سوی سازمان ملل متحد که بیانگر رشد منفی تولیدناخالص داخلی در سالهای 1399 و 1400 است می توان گفت ایران درده ساله اخیر فقیر تر شده است. این درحالی است که همسایه های ایران و کشورهای دیگر توانسته اند با استفاده از محیط جهانی و سیاستهای ملی تولید ناخالص داخلی خودرا افزایش دهند. دردهه شوم 1390 درایران بدون تردید به دلیل رانت و فساد و نابرابری در توزیع درامد وضعیت تهی دستان به مراتب بدتر شده است. دلیل چنین وضعیتی هرچه باشد و هر توجیهی از سوی دولت و حکومت انجام شود درواقعیت فقیر تر شدن مردم و به خطر افتادن قدرت چانه زنی سیاسی ایران درمیان مدت تغییری رخ نمی دهد. طبق گزارش سازمان ملل، پیش بینی می شود اقتصاد ایران در سال 2020 با توجه به تاثیر کاهش قیمت نفت، تحریم های ایالات متحده آمریکا و ناآرامی های اجتماعی،منقبض تر شود. تولید ناخالص داخلی ایران در سال 2019حدود 7.1درصد کاهش یافته ادامه افت 2 درصدی تولید ناخالص داخلی آن در سال 2018است. جاری شدن سیل های ویرانگر، بازگرداندن تحریم ها توسط ایالات متحده آمریکا و افزایش تنشها با عربستان سعودی، اقتصاد را با مشکل مواجه کرده و موجب تنزل ناگهانی صادرات شده است. سرمایه گذاری و رشد مصرف بخش خصوصی در میان ناآرامی های اجتماعی با کاهش بیشتری همراه شده است. با اینکه در حال حاضر دولت هزینه های خود را برای رفع چالش های ناشی از رکود اقتصادی افزایش داده، اما بازگشت اقتصادی ایران به قلمرو مثبت چندین سال طول می کشد. کمبود شدید تنوع اقتصادی ایران،همچنان اقتصاد کشور را مبهم می سازد. با این وجود طبق پیش بینی ها انتظار می رود رشد اقتصادی ایران در سالهای 2020و 2021 نسبت به سال 2019 کمی بهبود یافته و به ترتیب به رقم های منفی 2.درصد منفی و 1.2 در صد منفی برسد .

طبق براورد سازمان ملل متحد، تورم سالانه در سال 2019در ایران و بسیاری از دیگر کشورها از جمله آرژانتین، سودان جنوبی، بولیوی و ونزوئلا که با محدودیت عرضه و عدم توازن شدید اقتصاد کلان مواجه هستند، بیشتر شده است. طی سالهای 2020 و 2021پیش بینی می شود نرخ تورم ایران تاحدودی کاهش یابد. مالیاتها و مقررات زیست محیطی که برای جلوگیری استفاده از سوختهای فسیلی طراحی شده اند ممکن است ،حداقل در یک دوره انتقال،منجر به هزینه های بالاتر کالاهای ضروری مانند موادغذایی و سیستم گرمایشی شوند. از آنجا که این کالاهای اساسی نمایانگر بخش بزرگی از درآمد یک خانواده فقیر است، تغییر انرژی اثرات مهمی بر فقر و نابرابری خواهد داشت. یکی از مثالهای این گزارش در این زمینه مربوط به اعتراضات گسترده مربوط به پیامدهای اجتماعی مالیات سوخت و کاهش یارانه سوخت در ایران و کشورهای دیگر از جمله اکوادور، فرانسه و سودان است که نشانگر جنبه های سیاسی-اقتصادی چنین اقداماتی است. با اینحال، نمونه های بی شماری از اقدامات موفقیت آمیز اصلاحات نیز وجود داشته که بسیاری از آنها نیز در همین مجموعه کشورها رخ داده است.تجربه های موفقیت آمیزحذف یا کاهش یارانه انرژی، باید گونه ای طراحی شودکه باتوجه به پیامدهاوتأثیرآن بر نابرابری،درصنایع وشهروندان آسیب دیده،از پذیرش کافی هم برخوردار باشد. •براساس برآوردهای سازمان ملل انتظار میرود نرخ بیکاری در ایران در سال 19 20 افزایش قابل توجهی نسبت به سال قبل از آن مواجه باشد و به 12.8 برسد. .حدود 35درصد جوانان ایران(درسن 20تا 34سال) نه در حال اشتغال و نه در حال تحصیل یا یادگیری هستند .