در پرونده هسته‌ای به رغم تأیید 15 باره ایران به تعهدات برجامی از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، ایالات متحده تأکید دارد که روند طی شده از سوی تهران صلح آمیز نیست و جمهوری اسلامی در حال فریب دادن دیگر کشورهاست. اتهام زنی پیرامون وجود تأسیسات مخفی هسته‌ای در ایران از جمله اقداماتی است که در این راستا از سوی ایالات متحده و برخی متحدان منطقه‌ای این کشور نظیر اسرائیل صورت گرفته است.

یکی دیگر از موضوعاتی که از سوی آمریکا در خصوص ایران مطرح می‌شود؛ اصرار برای خطرناک نشان دادن برنامه موشکی جمهوری اسلامی است. آمریکا می‌خواهد با ایجاد پیوند میان پرونده هسته‌ای و پرونده موشکی، نگرانی‌هایی را برای دیگر کشورها از جمله کشورهای اروپایی ایجاد کند و بحران‌هایی را در روابط دیپلماتیک ایران و دیگر کشورها به وجود آورد. این شیوه و سیاست در روزهای اخیر بار دیگر، از سوی آمریکا مورد استفاده قرار گرفته و برخی رسانه‌های آمریکایی، موشک‌های ایرانی را «موشک‌هایی با قابلیت حمل کلاهک‌های هسته‌ای» معرفی می‌کنند. بر اساس قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد و به گفته محمدجواد ظریف، جمهوری اسلامی منعی در ساخت و توسعه موشک‌های بالستیک ندارد و تنها محدودیتی که برای برنامه موشکی ایران تعریف شده، پرهیز از ساخت «موشک‌هایی با قابلیت حمل کلاهک‌های هسته‌ای» است. نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» در این باره می‌نویسد: «تلویزیون دولتی ایران به تازگی از موشک بالستیک میانبرد سجیل در یک پایگاه زیر زمینی رونمایی کرده است. این موشک 59 فوتی قابلیت حمل سلاح‌های هسته‌ای را داشته و اگر ایران به سمت ساخت این کلاهک‌ها برود، می‌تواند از این سلاح‌ها استفاده کند؛ مساله‌ای که نشان می‌دهد ایران حتی پیش از ساخت سلاح هسته‌ای به دنبال توسعه موشک‌های خود بوده است». البته این تنها نشنال اینترست نبوده که نسبت به رونمایی از موشک سجیل واکنش نشان داده و فابیان هینز، محقق مؤسسه جیمز مارتین که در زمینه منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای فعالیت می‌کند نیز در این باره در توئیتر تأکید می‌کند: «سؤالات زیادی پیرامون جزئیات موشک سجیل وجود داشت؛ نگاهی به ابعاد موشک سجیل باعث شگفتی است». به نوشته نشنال اینترست، جمهوری اسلامی در حال حاضر بیش از 55 هزار موشک زمین به زمین دارد که عمده این موشک‌ها از نوع «شهاب»، «فاتح» و «قیام» هستند و برد مفید آن‌ها در حدود 550 مایل است. «سجیل» یکی از مدرن‌ترین و دوربردترین موشک‌های ساخت ایران است که برد مفید آن به بیش از 1250 مایل می‌رسد و با استفاده از این موشک، جمهوری اسلامی می‌تواند خاورمیانه، آسیای شرقی، اروپای شرقی و غرب آفریقا را هدف قرار دهد.

اهداف سیاسی و تبلیغاتی آمریکا

صباح زنگنه، تحلیلگر مسائل بین‌الملل معتقد است این روند جنگ‌طلب نشان دادن ایران که از سوی ایالات متحده آمریکا دنبال می‌شود، نوعی «فرار رو به‌جلو» است. او به «آرمان ملی» می‌گوید: «کاخ سفید از زمانی که به صورت یکجانبه از برنامه جامع اقدام مشترک خارج شد و این توافق مهم بین‌المللی را در آستانه نابودی قرار داد، از سوی بسیاری از کشورهای اروپایی و حتی روسیه و چین مورد سرزنش قرار گرفته است، به همین دلیل تلاش می‌کند تا با طرح ادعاهایی نظیر غیر صلح آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای ایران یا توسعه موشک‌های با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای از سوی جمهوری اسلامی، راهی برای توجیه اقدامات خود در قالب راهبرد فشار حداکثری بیابد». به گفته صباح زنگنه، بسیار اهمیت دارد که دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی هم پاسخی مستدل و حقوقی به این ادعاهای آمریکا داده و هم از نظر رسانه‌ای با این پروپاگاندای جنگ‌طلبانه و تنش‌زای ایالات متحده مقابله کند. این استراتژی آمریکا و مقابله ایران با این استراتژی از آن رو حائز اهمیت است که هر چند کشورهای اروپایی به ویژه انگلستان، آلمان و فرانسه در موضوع پرونده هسته‌ای اختلافاتی جدی با آمریکا دارند و تلاش می‌کنند به هر طریق ممکن برنامه جامع اقدام مشترک را زنده نگه دارند، اما در موضوع پرونده موشکی ایران شرایط متفاوتی حاکم است و کشورهای اروپایی همگام با آمریکا در این زمینه ایران را محکوم می‌کنند. امانوئل مکرون در ژانویه 2020 در همین باره می‌گوید: «ما می‌خواهیم توافق هسته‌ای با ایران را به برنامه موشکی بالستیک آن گسترش دهیم... با این حال، هر کاری بتوانیم برای جلوگیری از بی‌ثبات شدن منطقه انجام می‌دهیم». هایکو ماس، وزیر امور خارجه آلمان نیز در این باره تصریح می‌کند: «آلمان و آمریکا در این مورد که ایران برنامه موشک‌های بالستیک خود را نباید مانند روال سابق ادامه دهد و باید از سوریه خارج شود وحدت نظر دارند». پیشتر و در حاشیه مذاکرات برجام نیز تلاش‌های زیادی صورت گرفت که موضوع توسعه موشکی ایران نیز در ذیل توافق هسته‌ای مطرح شود و ایران تعهد دهد، که آزمایش‌های موشکی خود را کنار بگذارد. با این وجود پافشاری هیأت ایرانی در مخالفت با این موضوع سبب شد تا در نهایت، در قطعنامه 2231 به یک توصیه بسنده شود و شورای امنیت سازمان ملل متحد از جمهوری اسلامی بخواهد که از تولید، توسعه و آزمایش موشک‌هایی با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای خودداری کند.