برانکو پرسپولیس را زنده کرد، روح قهرمانی را به این تیم برگرداند، از طریق مبارزه با بازیکنسالاری دوباره ابهت را به برندی بخشید که دوره حمید درخشان حتی میثم حسینی هم روی نیمکت برایش شاخ و شانه میکشید.
او با بهترین نتایج ممکن بعد از بسته شدن پنجرهها بدون ترس و لرز قرارداد جدید دو ساله بست و در مقابل ماهها بدقولی باشگاه برای پرداخت مطالباتش، بردباری به خرج داد. شما بگویید، شما بنویسید یک کارمند برای کارفرمایش دیگر چه خدمتی بالاتر از اینها باید ارائه بدهد تا کارش برای گرفتن حق قانونیاش به محکمه و آژانکشی و بگیر و ببند نکشد؟ حالا هی مدیران قبلی و جدید گناه این بدحسابی غیر موجه را روی هم دایورت کنند؛ چه فرقی میکند؟
اصل ماجرا این است که یک نفر با کمترین غرولند ممکن، متعهدانه برای ما کار کرده و ما جانش را به لب آوردهایم تا پولش را بدهیم؛ پولی که بیشتر از آن را برای ۵ بازی نشستن روی نیمکت الاهلی گرفت. حالا مدام به عربستانیها بد و بیراه بگویید، اما بازتاب جهانی رفتار ما و آنها، چقدر با هم فرق دارد؟ دنیا در مورد ما چگونه قضاوت میکند؟ درباره آنها چطور؟
وقتی نوع برخورد ما با خادمان مطیع چنین است، چه بهتر که طرف خارجی یکی از قماش آنتونی استوکس باشد؛ کسی که هم پولمان را ببرد، هم در دادگاه محکوممان کند و هم به ریشمان بخندد. طعنهآمیز است که از قضا ما انگار با این گروه دوم بیشتر مدارا میکنیم. محمدحسن انصاریفرد که برانکو را تهدید به شکایت متقابل کرده بود، در مورد استوکس مصر است که بنای برخورد حقوقی ندارد و دنبال تعامل است. او مردی را که ۷جام برای پرسپولیس آورد از لولوی فیفا میترساند، اما برای استوکس دستاوردسازی میکند که «جذب او باعث افزایش انگیزه علیپور شد!» بله، این پیام فوتبال ایران برای دنیاست؛ این که وقتی سر و کارتان با ما میافتد، به نفعتان است که شبیه استوکس و اروین و کنستانت و گولچ باشید، نه زجرکشهایی از جنس برانکو و کالدرون!»
نظرات کاربران