در تحلیل و بررسی چنین تحرکاتی باید دقت داشته باشیم که وقتی رقابت‌هایی جناحی در آستانه انتخابات اسفند ماه 98 آغاز شد، نوعی رقابت و اختلاف‌نظر میان طیف‌های گوناگون جناح راست نیز دیده شد و جریان اصولگرا نیز عملا به طیف‌هایی متکثر تقسیم شد و این مساله نشان از آن داشت که اختلافاتی اساسی میان طیف‌های مختلف اصولگرایان وجود دارد؛ اختلافاتی که حتی در غیاب اصلاح‌طلبان نیز مشکل‌ساز خواهد شد. در این میان برخی چهره‌های متنفذ اصولگرا ازجمله آقایان رضایی، دهقانی، بذرپاش و... به ‌نسبت جایگاه و وزنی که در جریان اصولگرایی و به‌ طور کلی در مناسبات سیاسی- جناحی کشور دارند، سعی کردند وارد میدان شده و به ‌نحوی بر نحوه تشکیل و عملکرد مجلس آینده اثرگذار شوند.

البته این امری کاملا طبیعی است که سیاسیون بنابه جایگاه و حد تنفذی که در سطح نیروهای سیاسی دارند، بخواهد در مناسبات درونی مجلس آینده تاثیرگذار باشند و از این حیث، ایرادی به این تحرکات وارد نیست. آنچه اما در این بین حائز اهمیت است و در مقام تحلیل باید مدنظر قرار گیرد، علت اتخاذ چنین روش‌هایی برای سیاست‌ورزی و اثرگذاری بر مناسبات سیاسی و جناحی است.
در این راستا به نظر می‌رسد از آنجا که نیروهای سیاسی به‌ ویژه کنشگران فعال در جناح راست در تمامی این سال‌ها هرگز موفق به ایجاد تشکیلاتی نظام‌مند و منسجم نشده و قادر نبودند، اثرگذاری خود بر مناسبات سیاسی را از طریق احزاب و تشکل‌های قانونی و مشروع پیش برده و مدیریت کنند، سراغ گروه‌بندی‌های سنی، جنسیتی یا قومیتی رفتند که برگزاری نشستی با عنوان «منتخبان جوان» نیز از این جمله دسته‌بندی‌هاست.
همچنین در تحلیل علت حضور هر یک از 3 سخنران این جلسه نیز باید توجه داشته باشیم، فارغ از بحث آقای بذرپاش که به‌ لحاظ حضور در قدرت و در اختیار داشتن کرسی‌های مدیریتی رسمی با دو چهره دیگر متفاوت است، حضور آقایان رضایی و دهقانی به عنوان اعضای دو نهاد حاکمیتی مجمع تشخیص مصلحت نظام و شورای نگهبان محل پرسش است. به این اعتبار درحالی که می‌توان علت حضور بذرپاش در این نشست را همراه کردن بخشی از مجلس آینده با خود شاید به‌ دلیل اثرگذاری در مناسبات انتخابات 1400 تحلیل کرد، علت حضور آقای دهقان نیز می‌تواند از جوانبی مشابه علت حضور بذرپاش باشد. با این تفاوت که دهقانی به‌ دلیل عضویت در شورای نگهبان احتمالا به‌ دنبال منافع شخصی سیاسی و جناحی نیست. در این میان حضور آقای رضایی به هر حال به عنوان فردی که ازجمله افراد سیاسی نسل دوم و اول انقلاب است، می‌تواند از اهمیتی دوچندان برخوردار باشد.
آنچه فارغ از تمامی این مباحث محل تامل است، اهدافی است که جریان اصولگرا از برگزاری چنین جلساتی دنبال می‌کند. اهدافی که شاید برای اظهارنظر دقیق‌تر درباره آن باید همچنان منتظر بمانیم.