متاسفانه با توجه به ملاحظات سیاسی امروز کشور و بار تحریم‌ها مسئولان با دغدغه‌های اقتصادی به بحران کرونا توجه دارند و کمتر به ابعاد درمانی آن توجه دارند. شرایطی پیش آمده که با رکود بیشتر اقتصادی از چاله به چاه افتاده‌ایم و در آینده شرایط متفاوت‌تری را تجربه می‌کنیم. قطعا در آینده تمام کشورها و جوامع ناچار می‌شوند به همگرایی سیاسی و بین‌المللی بپیوندند تا اثرات مخرب این ویروس را کاهش بدهند و اگر جز این باشد هم به مشکلات دیگر افزوده خواهد شد. اگر تا امروز یک‌ماه قرنطینه کامل را برای کشور در نظر می‌گرفتیم تا یک الی دوماه آینده بحران کرونا به پایان می‌رسید اما در چنین شرایطی قطعا پیش‌بینی می‌شود این بحران تا فصل‌های سرد هم ادامه پیدا می‌کند که این موضوع به خودی خود بدان معناست که از لحاظ جان مردم و اقتصاد مشکلات جبران‌ناپذیر بیشتر خواهد شد. درحال حاضر جریان اصولگرا و رادیکالی که در انتخابات حداقلی اسفند ماه پیروز انتخابات بودند به دنبال تحرکات شعاری و نگاه پوپولیستی هستند که این موضوع در سوابق آنها کاملا هویداست. این جریان به تعامل، گفت‌وگو و حرکت‌های سازنده اعتقادی ندارد و قطعا با ورود به مجلس هم همین روند را ادامه می‌دهد و کرونا هم در آنها تاثیری نخواهد گذاشت. در نهایت چوب لای چرخ دولت گذاشتن و مقابله جدی با دولت از حداقل اقدامات جریانی است که به مجلس وارد می‌شود، اما با توجه به چالش‌هایی که کرونا برای کشور به وجود آورده این اقدامات قطعا بحران‌ها را تشدید خواهد کرد. روزانه با اخبار زیادی مواجه می‌شویم که نشان می‌دهد مردم هر روز از نظر اقتصادی و زندگی اجتماعی ضعیف‌تر می‌شوند و اگر اقدامات رادیکال مسئولان هم به آن اضافه شود این روند با تصاعد مواجه می‌شود. بسته‌های حمایتی شامل تامین نیازهای بهداشتی و سلامت باید به طور جدی در برنامه‌های مجلس جدید و دولت مورد توجه قرار گیرد. اقتصاد ایران شرایطی پیدا می‌کند که تولید ناخالص با بیشترین افت‌ مواجه می‌شود و این امر به تنهایی به معنای مشکلات عظیم اقتصادی است که برای حل آن نیاز به عزمی جدی داریم.