کی وضع عادی میشود؟
از ابتدای شیوع ویروس کرونا که مسئله قرنطینه مطرح شد خیلیها حدس میزدند بیشترین مدتی که این وضعیت ادامه پیدا کند احتمالا یک یا دو ماه یا در بدترین حالت چهار ماه باشد.بعضی هم امیدوار بودند که با شروع تابستان و آغاز فصل گرما ویروس از بین برود. اما شیوع کرونا در کشورهایی مثل هند، برزیل و استرالیا که فصل گرما را میگذراندند این امیدواری را کمرنگ کرد و هنوز هم شواهد علمی که نشان دهد ویروس کووید-۱۹ در گرما از بین میرود در دست نیست.همهگیری کرونا جوامع را طوری عوض کرده که خیلیها حتی در خواب هم نمیدیدند.بر اساس برآوردهای دانشگاه جان هاپکینز، این ویروس تا به حال جان حدود ۱۸۵ هزار نفر را گرفته است. صندوق بینالمللی پول از کوچک شدن سه درصدی اقتصاد جهان در سال ۲۰۲۰ خبر داده است. شرکتهای بزرگ ضررهای هنگفتی دیدهاند و بسیاری از کسب و کارهای کوچک ورشکسته شدهاند.هر چه ابعاد ماجرا روشنتر و نحوه عملکرد ویروس مشخصتر میشود تصاویری که از آینده احتمالی ارائه میشود هم عجیبتر و دور از ذهنتر میشود.دونالد جی مکنیل جونیور، گزارشگر علمی نشریه نیویورک تایمز این احتمال را مطرح کرده که محدودیتهای ناشی از کرونا در بدترین حالت تا چهار سال ادامه پیدا کند.آقای مکنیل میگوید برای کنترل شیوع ویروس کرونا باید مکانهای عمومی مثل مترو، رستوران، استادیوم و غیره سقف تعداد تعیین کرد.مسلما اما کنترل تعداد افراد در یک مکان، شباهتی به وضعیتی که قبلا به آن عادت داشتیم ندارد.مارس، توماس پوئیو، نویسنده و از سخنرانان همایشهای تد-اکس، مقالهای منتشر کرد که در یک هفته حدود ۴۰ میلیون بار دیده شد.
او در این مقاله تصویری از زندگی آینده در سایه ویروس کرونا ارائه داده و از راهکاری حرف زده که نامش را "رقص و چکش" گذاشته است.آقای پوئیو میگوید اگر حضور مردم در جامعه را مانند رقص تصور کنیم، با هر بار بالا رفتن میزان مرگ و میر، باید از صحنه رقص خارج شویم و سیاست چکشوار قرنطینه را اجرا کنیم تا زمانی که میزان مرگ کنترل شود و بعد دوباره رقص بعدی را آغاز کنیم.او میگوید چرخه رقص و چکش باید تا زمانی که یا واکسن تولید شود یا به ایمنی گلهای برسیم، ادامه پیدا کند.ایمنی گلهای حالتی است که حدود ۶۰٪ افراد به بیماری مبتلا شوند و ویروس نتواند به راحتی میزبان جدیدی پیدا کند.
سازمان بهداشت جهانی برای رقص بعدی شرایطی تعیین کرده است.
شش شرط رفع قرنطینه
سازمان بهداشت جهانی میگوید در نبود واکسن، بهترین حالت برای کشورها این است از مرحله واگیری گسترده، به مرحله واگیری قابل کنترل و ثابت یا واگیری پایین برسند.این سازمان در آخرین دستور العملش برای رسیدن به این مرحله شش شرط گذاشته است:
۱- کنترل سرایت بیماری به حدای برسد که شیوع آن به مکانهای مشخص محدود شود و منشا انتقال بیماری معلوم باشد.
۲- سیستم بهداشتی ظرفیتهایش را برای شناسایی، آزمایش، جداسازی و معالجه و ردیابی روابط بیماران با بقیه به کار گیرد.
۳- خطر شیوع در مراکز آسیبپذیر مانند خانههای سالمندان به حداقل برسد.
۴- در محیطهای کاری، مدارس و مکانهایی که آغاز به کارشان ضروری است، اقدامات پیشگیرانه انجام شود. این اقدامات از جمله شامل حفظ فاصله، شستن دستها، استفاده از دستمال هنگام سرفه و عطسه، و در صورت امکان سنجش درجه حرارت بدن افراد است.
۵- ورود موارد ابتلا از خارج کشور کنترل شود و به طور مثال امکان قرنطینه مسافران مشکوک به ابتلا فراهم شود.
۶- مردم کاملا آموزش ببینند و برای توانمندسازی و سازگاری و تطبیق با هنجارهای جدید آماده شوند.
نظرات کاربران