آیا واشنگتن برای فرار از شرایط داخلی آمریکا ذیل شرایط کرونایی این کشور به دنبال ایجاد تنش نظامی با ایران در خلیج فارس است؟

به هیچ عنوان من تصور نمی‌کنم که ایالات متحده آمریکا به دنبال ایجاد درگیری نظامی، ولو درگیری مقطعی با ایران در خلیج فارس باشد تا بتواند انحرافی در افکار عمومی داخلی ایالات متحده آمریکا، ذیل مشکلات و شرایط سخت این کشور در مقابله با کرونا شکل دهد. اتفاقاً وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا ساعتی بعد از انتشار توئیت ترامپ سعی کرد که با برخی توضیحات در خصوصاین موضع ترامپ، شرایط را از ایجاد تنش با جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس دور کند. چرا که وزارت دفاع آمریکا به خوبی می‌داند که پاسخ تهدید نظامی، حتی تهدید لفظی از جانب واشنگتن و یا هر کشور دیگری قطعاً با تهدید هم وزن از سوی ایران مواجه خواهد شد.

پرتاب ماهواره‌بر قاصد چه تغییری در معادلات ایجاد کرد؟

واقعیت این است که بعد از اقدام چهارشنبه هفته گذشته نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در پرتاب موفقیت‌آمیز و غرورآفرین ماهواره بر قاصد به منظور حمل ماهواره نور، عملاً بالانس و موازنه قدرت به نفع ایران تمام شد و دست آمریکایی‌ها در تقابل با جمهوری اسلامی را که در سایه پیگیری تنش و تهدید لفظی پی گرفته شده بود، بست. یعنی شاید تا چهارشنبه هفته گذشته آمریکا سعی داشت با تنش لفظی ایران را در گوشه رینگ سیاسی گرفتار کند، اما بعد از چهارشنبه گذشته این موازنه بهم خورد. اینجاست که آمریکایی‌ها در کنار تهدیدات لفظی و پیگیری تنش دیپلماتیک با ایران در منطقه خلیج فارس، مساله توان موشکی ایران و نیز مغایرت اقدام چهارشنبه هفته گذشته نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با قطعنامه 2231 را مطرح کرده و حتی عنوان کردند که پرونده را به شورای امنیت می‌برند.

اما برخی از ناظران و کارشناسان معتقدند که دونالد ترامپ، هم به واسطه درگیری همه جانبه بهداشتی، اقتصادی، سیاسی و دیپلماتیک به واسطه تداوم شیوع کرونا به یک انحراف جدی در افکار عمومی نیاز دارد. آیا این مسائل سبب خواهد شد که واشنگتن اهدافی برای تشدید تنش لفظی در قالب وقوع درگیری نظامی با ایران داشته باشد؟

این تحلیل را قبول ندارم. اولاً باید مساله تنش و درگیری نظامی را معنی کنیم. اگر منظور یک جنگ نظامی تمام عیار مانند عراق، افغانستان، سوریه، یمن و لیبی باشد، به هیچ وجه این امکان وجود ندارد. چون نه ایران مانند این کشورها است و نه شرایط سیاسی، نظامی، دیپلماتیک و از همه مهم‌تر توان اقتصادی آمریکا در وضعیت کرونا زده امروز اجازه چنین ماجراجویی را به دونالد ترامپ می‌دهد. از طرف دیگر آمریکا به هیچ وجه نمی‌تواند مانند پروسه جنگ عراق و افغانستان متحدی برای خود به‌منظور درگیری با ایران پیدا کند. چون در حال حاضر خود اروپایی به‌عنوان اعضای ناتو و متحدین ایالات متحده به شدت درگیر با شیوع کرونا هستند. اکنون وضعیت بهداشتی و به‌خصوص اقتصاد این کشورها به شدت تحت الشعاع همه‌گیری این ویروس است.

شاید در این میان مساله بمباران در دستور کار آمریکایی‌ها باشد؟

اگر اینگونه باشد قطعا این اقدام با پاسخ ایران که یک پاسخ قاطع و کوبنده موشکی خواهد بود، همراه خواهد شد.

ولی مورگان اورتگاس، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا عنوان کرد که باید تهدید ترامپ را جدی گرفت، چون او ثابت کرده که تهدیدهایش را عملی می‌کند. شما حتی درصد کمی هم برای وقوع تنش نظامی احتمالی قائل نیستید؟

اگر منظور این است که احتمال این مساله وجود دارد که شاید از سوی یک ناو نظامی آمریکایی موشکی به سمت شناورهای ایران شلیک شود و به این واسطه درگیری شکل گیرد، من آن را به طور کامل رد نمی‌کنم. اما نکته اینجا است که اولا این نوع فعالیت‌ها و تحرکات نظامی نیروهای در منطقه خلیج فارس به شدت کنترل شده است و احتمال خطای محاسباتی بسیار کم است.

آیا ما باید تمام امید خود را به انتخابات آمریکا و پیروزی جو بایدن ببندیم؟

نباید نگاه و سیاست کلان کشور را، آن هم در دوران تحریم براساس نتایج انتخابات ریاست جمهوری آمریکا و پیروزی جو بایدن ببندیم و در این راستا نباید تمام تخم مرغ‌های خود را در سبد قدرت‌گیری حزب دموکرات در ایالات متحده آمریکا بگذاریم، اما نکته بسیار مهم اینجاست که نمی‌توان در خصوص پیروزی جو بایدن با روسها همراهی کرد. چون ولادیمیر پوتین و مسکو بر خلاف تهران، پکن و کشورهای اروپایی که هیچ دل خوشی از دونالد ترامپ ندارند، تمایل بیشتری به پیروزی وی در انتخابات پیش رو دارد.

دیپلماسی ایرانی