با فرهاد یا بدون فرهاد؛ با جواد یا بدون جواد!

div dir="rtl">می‌توان گفت فوتبال ایران، از سردرگمی و بلاتکلیفی چه باید بود و چه نباید، خارج می‌شود! می‌توان گفت فوتبال ایران، حالا می‌داند که چه می‌خواهد و چرا می‌خواهد و در این رهگذر، این کار را انجام می‌دهد و آن کار را، هیچ‌کاری به کارش ندارد! بایکوت محافظه‌کاری، خط بطلان بر ترس کشیدن! می‌توان گفت که فوتبال ایران، دوباره صاحب برنامه‌ای «روتین» شده است و می‌داند چرا امروز را به پایان می‌برد تا فردا را آغاز کند و می‌خواهد از یک برنامه روتین دیگر که شکست‌آفرین است، خارج شود! می‌توان گفت که همزیستی اولیه با « کرونا ویروس » وارد مرحله‌ای شده است که طرفین، یکدیگر را به رسمیت شناخته‌اند! و این مقدمه‌ای است بر آزادسازی انرژی درونی فوتبال! می‌توان گفت فوتبال ایرانی، خود را از جاخوردگی اولیه ناشی از هجوم حریفی غدارتر از همه حریفان سنتی و آشنا خارج کرده است! حالا «بلدیم» که از دانسته‌های خود استفاده کنیم و حالا می‌توانیم یک کاری انجام بدهیم! حالا مصممیم که کرونا را «چال» کنیم و به رغم تمام «مرموزیت» ویروس کرونا، حالا جوری از این بلد حرف می‌زنیم و درباره اش بحث می‌کنیم که انگار مهارش کرده‌ایم و به مهمیزش بسته‌ایم! و این یعنی که بسته‌ایم و محکمتر هم خواهیم بستش!