dir="RTL">- مراحل توسعه یک صنعت در درون کشور: از این بُعد، صنایع ابتدا باید واردکننده باشند و به‌تدریج واردات آن‌ها افزایش یابد. با افزایش تولید داخل، باید واردات آن‌ها کاهش و صادرات آن‌ها افزایش یابد.

- استراتژی توسعه صنعتی در داخل کشور: این استراتژی باید حرکت از سمت تولید کالاهای مصرفی به‌سوی تولید کالاهای سرمایه‌ای باشد.

- فرآیند تحولات در منطقه: در دوره لازم برای جبران عقب‌ماندگی‌ها در درون منطقه، صنایع کمتر پیشرفته از کشورهای پیشرفته به کشورهای کمتر توسعه‌یافته و دیرپیوسته منتقل شود.

بر اساس این راهبرد توسعه صنعتی، چین خود را رهبر گروه پرواز در منطقه غرب، مرکز و شرق آسیا در نظر می‌گیرد و صنایعی با فنّاوری بالا را تولید می‌کند (به‌خصوص صنایع گروه فناوری اطلاعات و ارتباطات)؛ اما اجازه می‌دهد تا صنایع کمتر توسعه‌یافته یا غیرراهبردی در کشورهای هم‌جوار نیز توسعه و به آن‌ها انتقال یابد و واردات آن‌ها را می‌پذیرد تا صادرات صنایع فناوری برتر خود را به آن‌ها توسعه دهد؛ بنابراین درک سخنان پینگ نیز از منظر رویکردی مشابه الگوی غازهای وحشی میسر می‌شود که پس از اجرای برنامه‌های توسعه و سیاست‌های مشوق صادرات با ثابت و پایین نگاه‌داشتن نرخ برابری یوآن، اکنون صنایع هدف چین، به سطح موردنظر از توسعه خود دست‌یافته و بر اساس الگوی غازهای وحشی، واردات دیگر صنایع به این کشور، مانعی برای توسعه صنعتی آن نخواهد بود. افزون بر این، جریان واردات بیشتر به چین، به معنای تقویت تقاضا برای یوآن چین نیز هست که هژمونی دلار و یورو در سطح جهان را بیشتر به چالش می‌کشد و زمینه بلندمدت ظهور یوآن به‌عنوان یک ارز بین‌المللی مهم در تجارت جهانی را نیز بسترسازی می‌کند.

دیپلماسی ایرانی