حسین شریعتمداری در این یادداشت که تیتر آن ناظر بر تیتر یادداشت روز شنبه یعنی «برخاسته از ارادت» بود، از محضر این مرجع تقلید و مقامات عراقی عذرخواهی کرده و منتقدان داخلی را متهم به کج‌فهمی کرده‌بود. با این حال اقدام به عذرخواهی رسانه‌ای از آن دست اتفاقاتی است که برای حسین شریعتمداری شاید به اندازه انگشتان یک دست هم رخ نداده باشد. این عذرخواهی اما باعث نشد که واکنش‌ها به یادداشت اولیه متوقف شود.
مهدی نصیری که روزگاری سردبیر روزنامه کیهان بوده و در موضع‌گیری کم از شریعتمداری نداشته، این روزها گفته‌ها و نوشته‌هایش حاکی از تغییر ۱۸۰ درجه‌ای است و در همین راستا نیز بر مدیرمسوول فعلی کیهان تاخته و خطاب به او نوشته به نظرم شاید اشکال اساسی نوشته آقای شریعتمداری این باشد که نمی‌توان نسخه ایران را برای شیعیان عراق و بحرین و نیجریه و یمن و افغانستان و... پیچید و آنان را تشویق به ستیز و ایستادگی همه‌جانبه برابر غرب و امریکا و نهادهای بین‌المللی کرد. حتی اگر چنین نسخه‌ای در ایران جواب کامل و ممتنعی داده باشد، دلیل نمی‌شود برای دیگران نیز همین نسخه پیچیده شود.» اظهاراتی که درست در نقد آن سیاست خارجه‌ای است که هم حسین شریعتمداری به عنوان شخصیت حقیقی به آن نقدهایی وارد می‌داند و هم به عنوان شخصیت حقوقی و مدیرمسوول روزنامه حکومتی کیهان با آن مخالف است. نصیری در این یادداشت که در کانال تلگرامی‌اش منتشر کرده، همچنین نوشت که ‌ای کاش شریعتمداری از این دست انتقادات را گاهی با برخی مقامات ولایی درجه ۲ و ۳ همسو با خود در ایران داشت.
مصطفی هاشمی‌طبا، عضو هیات موسس حزب کارگزاران سازندگی نیز به این سرمقاله واکنش نشان داده و به پایگاه خبری امتداد گفته است که «این اقدام، هم ضدمنافع ملی و هم در تعارض با روحانیت و مرجعیت شیعه است که در تاریخ، جایگاه مهمی داشته است.» او حتی به اصل انتقاد شریعتمداری هم ایراد گرفته و گفته «اگر در طول این ۴۰ سال پس از انقلاب، نمایندگان سازمان ملل در ایران و انتخابات آن حضور داشتند، همه دنیا در جریان کم و کیف انتخابات در کشور قرار می‌گرفت و امروز شاهد هیچ شبهه‌ای نبودیم.»