مین ابراهیموف، گزارشگر یورونیوز تنها خبرنگار خارجی است که اجازۀ ورود به این مناطق را یافته؛ تیم فیلمبرداری یورونیوز تحت نظارت (اما بدون دخالت ارتش آذربایجان) مشغول تهیه فیلم و گزارش از این مناطق شده است.همزمان با ورود خبرنگار یورونیوز به شهر «ترتر» نیز صدای انفجار شنیده می‌شود. خبرنگار یورونیوز سپس به ساختمانی اشاره می‌کند که به تازگی گلوله‌ای به آن اصابت کرده است. او می‌گوید که گلوله ابتدا به پشت بام اصابت کرده و سپس در خیابان به زمین افتاده است.فروشگاههای بسیاری در این شهر در پی این انفجارها آسیب دیده‌اند و یکی از مراکز تجاری شهر نیز بشدت تخریب شده است.یکی از ساکنان شهر با نشان دادن جاهایی که گفته می‌شود موشک‌های ارمنی‌ها اصابت کرده، می‌گوید: «ما مدت طولانی است که در ترتر زندگی می‌کنیم و از ماندن در اینجا ترسی نداریم.»گزارش‌های مشابهی هم از مناطق همجوار دریافت می‌شود. گزارشگر یورونیوز پس از بازدید از شهر «ترتر» راهی شهرهای «نفتالان» و «گنجه» می‌شود.

هنگام رسیدن تیم یورونیوز به «نفتالان» به نظر می‌رسد که زندگی تقریبا عادی در جریان است، اما در همان نزدیکی واقعیت دیگری به چشم می‌خورد. در اینجا نیز خانه‌ای ویران شده از گلوله‌های نبرد دیده می‌شود.امین ابراهیموف، گزارشگر یورونیوز می‌گوید: «تیم ما در نفتالان مشغول فیلمبرداری بود که خبر بمباران شهر گنجه دومین شهر بزرگ آذربایجان به گوشمان رسید. بنابراین برای دریافت جزئیات بیشتر، رهسپار گنجه شدیم.»آنها می‌گویند آنچه در «گنجه» می‌بینند خانه‌های بیشتری است که در اثر بمباران‌ها آسیب دیده‌اند و جمعیتی که در اثر این حملات، ترسیده‌اند.

زن سالمندی از ساکن این شهر می‌گوید: «من بیمار هستم و در حالی که مشغول تهیه غذا برای پسرم که او نیز بیمار است بودم، ناگهان در پشت من منفجر شد و روی زمین افتاد. من به پشت سرم نگاه کردم و دیدم که همه چیز نابود شده است.»حتی پس از پایان بمباران‌ها نیز خطر تمام نشده است. گزارشگر یورونیوز می‌گوید: «پشت سر من یک موشک منفجر نشده می‌بینید. این موشک در زمین فرو رفته است؛ آنهم در چند متری جایی که خانواده‌ای زندگی می‌کنند. کالسکه‌ای دو نفره برای کودکان و تعدادی اسباب بازی دیده می‌شود.»در طرف ارمنیِ این نبرد نیز، ساکنان مناطق مرزی با حملات مشابهی روبرو شده‌اند و در آنجا نیز شماری غیرنظامی قربانی شده‌اند؛ آنهم در نبردی که با وجود درخواستهای بین‌المللی برای خویشتن‌داری، همچنان بشدت ادامه دارد.