dir="RTL">ایرانیان بدون چون وچرا نسبت به 10 سال پیش در چنین روزهایی کمتر می خورند ، کمتر می پوشند ، کمتر تفریح می کنند و کمتر پول برای آموزش می دهند. شهروندان بد اقبال ایران امروز نسبت به همتایان خود در کره جنوبی و در ترکیه از نظر سطح رفاه مادی در موقعیت غم انگیزی قرار دارند. چرا چنین شده است؟ دولت حسن روحانی می گوید تحریم های آمریکایی راه ورود درآمد به دست امده از صادرات نفت را مسدود کرده است ومی گوید در داخل نیز اختیار لازم وکافی و قدرت سیاسی مناسب برای بهتر کردن تعامل با جهان را ندارد و دلیل بدبختی های اقتصاد اینها هستند. در برابر اما مخالفان سیاسی دولت وکسانی که روز شماری می کنند تا روز انتخابات بعدی برسد و یکی از همراهان خود را به ریاست جمهوری برسانند می گویند این دولت کار نابلد است و سیاستهای اقتصادی اش براساس نگاه به خارج از کشور بوده وهست وبه همین دلیل از امکانات داخل کشور استفاده نمی کند و روزهای ناخوش شهروندان به همین دلیل است.

اقتصاد تعطیل تا انتخابات بعدی

نگاهی با چشمهایی باز و ژرف به لایه های پیچیده رقابت سیاسی در ایران در اشکل های مختلف و در میان بازیگران اصلی نشان می دهد از دست این دولت برای عبور از اقتصاد افتاده به دره مرگ کاری بر نمی اید. چرا ؟ چون دولت می داند و باور دارد برای سپری کردن این روزهای دشوار باید نیروی مالی و ارزی قابل اعتنایی به کسب وکارها تزریق شود که درداخل کشور موجود نیست وباید از خارج وارد شود و چون راه این مسیر بسته شده است بنابر این باید این چند ماه را با همین روزهای دشوار بگذرانیم و فقط نان و آب مردم را در حداقل ها فراهم کنیم. از نظر دولت نظروواقع گرایان ،اقتصاد ایران به معنای اینکه بتواند درآینده نزدیک مثلا تا پایان امسال وحتی بهار سال 1400 شاهد مجزه ای از بیرون باشد و راه بیرونی باز شود ودرغیر این صورت باید به همین اندک ها باید بسنده کنیم. مخالفان دولت نیز به رغم اینکه از ناکار امدی دولت می گویند اما در عمل راهی نشان نمی دهند و تنها راهی که از سوی مجلس به مثابه نهادی که می تواند کاری کند دیده می شود این است که از کیسه دولت یا از درآمد ثروتمندان بگیریم و به کم درآمدها بدهیم یا اینکه با بگیر و ببند قیمت ها را در سطح پایین نگهداریم این گروه نیز باور دارند معجزه از داخل خواهد بود اما باید بردبار بود و این دولت را تحمل کرد ا یک دولت کار امد بیاید. باید قبول کرد اقتصاد تعطیل است وراهی برای بزرگتر شدن و کمتر کردن درهای مردم پیدا نمی شود و همه سیب ها را باید درزمین سیاست دید. یک گروه می گویند باید راه سیاست خارجی را بازکنیم و با هرترفندی سد و رژیم تحریم را بشکنیم تا بتوانیم همینوضعیت را نگهداریم و گروه دوم اامیدوارند در تابیتات 1400 یک دولت کارآمدتر بیاید و معجزه کند. ایرانیان نیز چاره ای ندارند و باید چشم به این دومعجزه وعده داده شده بدوزند .