در ابتدا ضمن تبریک به تیم خوب صنعت نفت که علیرغم بازی در زمین حریف هیچگاه ضد فوتبال نکرد و نتیجه تساوی عادلانه بود.
اگر به صورت تیتر وار این دیدار را مرور کنیم:
۱-عدم توانایی در پر کردن جای خالی علی کریمی
۲-دلیل حضور فرشید باقری و همچنین آرش رضاوند در زمین چه بود؟
۳-عدم ارتباط کلامی و ذهنی میان بازیکنان و فاصله زیاد میان خطوط استقلال!
۴-عدم خلاقیت هافبک ها در ارسال پاسهای عمقی و روی آوردن به پاسهای عرضی و کوتاه به دلیل ترس از دست دادن توپ و استرس بالا
۵-تعدد زیاد مربیان کنار زمین که هر کدام ساز خودشان را میزنند با یکدیگر و سرمربی تیم هماهنگ نیستند!
۶-عدم تذکر کادر فنی به بازیکنان و نداشتن اعتماد به نفس و قابلیت شوتزنی در زمینهای لغزنده مثل امروز که سرعت توپ را چند برابر میکند و موقعیت خطرناک خلق میکند.
۷-ضعف قوای بدنی تیم در اواخر بازی که اگر بازی ادامه داشت نتیجه این نبود و ممکن بود تیم نفت به گل برتری هم برسد.
۸- تعویض های کلیشهای و بی هدف و فاقد تغییرات تاکتیکی!
۹-از دست دادن امتیازات خانگی که در پایان فصل استقلال حسرت هر یک از این امتیازات را خواهد خورد.
۱۰-راضی شدن به یک گل و رفتن در لاک دفاعی و ترسو بودن حتی در شرایط میزبانی.
۱۱-ضربات ایستگاهی حریف پاشنه اشیل تیم استقلال است و تیمی که میهمانش بیشتر موقعیت گل بیشتری خلق میکند نیاز به بازنگری اساسی دارد.
۱۲-خوش شانسی کادر فنی که بازیها بدون تماشاگر است وگرنه ممکن بود شاهد شعارهای اعتراضی باشیم.
۱۴- استحکام خط دفاع و مظاهری از نکات مثبت دو دیدار اخیر.
۱۵-عدم اشتیاق، هیجان و میل به پیروزی و گل زدن در چهره های سرد و بی روح بازیکنان مشخص است.
۱۶-عدم هماهنگی و هارمونی لازم میان قایدی و مطهری و در نهایت حملات کم دامنه و کمخطر!
۱۷-استرس بیش از حد کادر فنی و گرفتن اخطارهای متعدد در هر بازی و در نهایت عدم تمرکز در بازیخوانی و از دست دادن کنترل بازی.
در پایان ضمن احترام به کادر فنی در تیمی مثل استقلال و دنیای امروز فوتبال که علم و دانش و آنالیز حریفان و امکانات نرم افزاری حرف اول و آخر را میزند. نیاز مبرم به تغییر تفکر در نیمکت به وضوح قابل مشاهده است.
نظرات کاربران