داغی که تا ابد بر دل‌ها میماند

همان جوانانی که در جام ملت‌های آسیا در سال ۹۶ سه تا به عربستان زدند و کره را ۶ تایی کردند. همان‌هایی که برای نخستین ‌بار بعد از انقلاب تیم ملی را به جام جهانی رساندند و در بازی قرن مقابل امریکا به پیروزی رسیدند. آن دوره تیم ملی ستاره‌های بزرگی داشت. خیلی از آن ستاره‌ها با هم از تیم‌های جوانان و امید به تیم ملی رسیده بودند. از جمله نیما نکیسا دروازه‌بان تیم ملی که در جام جهانی مقابل یوگسلاوی فیکس بازی کرد. نکیسا در تیم‌های جوانان، امید، بزرگسالان و باشگاه پرسپولیس همبازی میناوند بود. وقتی با او تماس گرفتم تا چند دقیقه‌ای در مورد مهرداد با هم حرف بزنیم، در حالی که ساعت‌ها از خبر درگذشت چپ‌پای تکنیکی تیم ملی می‌گذشت هنوز اشک می‌ریخت. نیما نکیسا در آغاز و در مورد نحوه آشنایی‌ و رابطه‌اش با مهرداد میناوند گفت:«ما از سال ۱۳۶۹ در تیم منتخب جوانان تهران با هم بودیم. آن موقع بازی‌های‌مان به صورت متمرکز در ساری برگزار می‌شد. همان روزها بود که همدیگر را شناختیم. بعد یک سفر هم داشتیم برای مسابقات جوانان به شهر همدان. هر چه جلو می‌رفتیم ارتباط‌مان بیشتر می‌شد. در ادامه با هم به تیم امید رفتیم. بعد در تیم پرسپولیس با هم بودیم. تیم ملی بزرگسالان با هم بازی کردیم. جدا از فوتبال در جاهای دیگر هم با هم بودیم. سال ۲۰۰۶ من و مهرداد و پژمان برای جام جهانی آهنگی خواندیم که روحیه بخش باشد برای بازیکنان تیم ملی‌مان.کارهای مشترک زیادی با هم انجام دادیم.» نکسیا با اشاره به اینکه میناوند بسیار انسان خوش‌مشربی بود،گفت:«مهرداد بچه بسیار بسیار مهربان و خوش‌قلب و بخشنده‌ای بود. خیلی از پرواز می‌ترسید. همیشه وقتی در سفرها سوار هواپیما می‌شدیم و در حال پرواز هواپیما تکان می‌خورد، دودستی صندلی را می‌چسبید و عرق می‌کرد و نمی‌دانم دیگر چه باید بگویم. هیچ‌کس باور نمی‌کند که یک روز مهرداد را در این سن و سال بین خودمان نداشته باشیم. به نظرم خیلی زود ترک کرد ما را. این داغ به نظرم تا خیلی سال به دل همه ما خواهد بود.» ایشان در ادامه افزود: «مهرداد خیلی بین بچه‌ها عزیز بود. به خاطر اینکه روحیه طنز داشت. از روی مهربانی‌ خیلی زیادش دوست داشت همه را بخنداند. در هر برنامه تلویزیونی که می‌رفت سعی می‌کرد همه را بخنداند. دوست داشت همه در کنارش شاد باشند. احترام بزرگ‌ترها را همیشه حفظ می‌کرد. یک پرسپولیسی دو آتشه بود و با تمام وجودش پرسپولیس را دوست داشت. تسلیت می‌گویم به تمامی عزیزانی که به هر نوعی منتسب بودند به مهرداد.کسانی که دوستش بودند، همبازی‌اش بودند، خانواده‌اش، پدرش، مادرش، خواهرهایش، برادرش، همسر بزرگوارش و پسر گلش. این داغ خیلی عظیمی است. هر چه بگویم کم است.»
گلر سابق تیم ملی کشورمان بعد از چند ثانیه سکوت و در حالی که اشک می‌ریخت، ادامه داد:«من خیلی ناراحتم. خیلی غمگینم. از لحظه‌ای که خبر درگذشت مهرداد را شنیدم حتی یک دقیقه نتوانستم بخوابم. اشکم بند نمی‌آیند. همین ‌طور مدام یاد خاطرات مشترک‌مان می‌افتم.یاد روزهایی که با هم بودیم. جاهایی که با هم رفتیم. امروز حتی نمی‌توانم از کلمه مرحوم برای مهرداد استفاده کنم. در دهانم نمی‌چرخد این کلمه.» وقتی از ایشان پرسیدم عادت مرحوم میناوند زمان فوتبالش چه بود ایشان این‌طور پاسخ داد:«در جلسات قبل از بازی وقتی مربیان می‌خواستند جلسه فنی بگذارند و نکات بازی را بگویند، همیشه مهرداد بود که با کتاب قرآن وارد می‌شد و قبل از جلسه فنی قرآن می‌خواند برای بقیه. فراغش به هر حال سخت است و وقتی این چیزها یادمان می‌افتد سخت‌تر هم می‌شود. مهرداد باعث افتخار این مملکت بود. سال‌ها در اتریش بازی کرد. در امارات توپ زد. در لیگ قهرمانان اروپا حاضر شد.» نیما نکیسا در ادامه به بیماری زمینه‌ای مهرداد که باعث شد نتواند با بیماری کرونا مبارزه کند، اشاره کرد و گفت:«مهرداد سال‌ها درگیر بیماری بود. بیماری خود ایمنی که داشت بدنش را درگیر کرده بود. سال‌ها کورتون مصرف می‌کرد. خدا بگذرد از سر تقصیرات کسانی که بیماری ایشان را به چیزهای دیگر منتسب کردند. در صورتی که ماهایی که نزدیک ایشان بودیم، می‌دانستیم این بچه موهایش ریخته، ابروهایش ریخته. می‌دانستیم چه آمپول‌هایی می‌زد و چه داروهای قدرتمندی مصرف می‌کرد. مدت کمی بود که ازدواج کرده بود. همین امروز (پنجشنبه ۹ بهمن) دومین ماهگرد عروسی‌اش بود که مصادف شد با روز درگذشتش.» همبازی سابق مرحوم میناوند در تیم ملی و باشگاه پرسپولیس در پایان به این نکته اشاره کرد که پروتکل‌های بهداشتی توسط برنامه‌سازان رعایت نمی‌شود و باعث بروز چنین فجایعی می‌شود. نکیسا در این رابطه گفت:«دوست ندارم امروز از حاشیه‌ها حرف بزنم ولی می‌خواهم بگویم الان بچه‌های ما اکثرا درآمدهای‌شان از حضور در این برنامه‌هاست. ورزشکار بازنشسته از کجا دربیاورد برای زندگی‌اش هزینه کند؟ باید برود در این برنامه‌ها شرکت کند. بعد آنجا می‌گویند ماسک‌تان را بیاورید. دوربین این شکلی است. دوربین آن شکلی است. تهیه‌کننده می‌گوید نگران نباشید. فاصله که دارید. چیزی نمی‌شود. این هم آخر و عاقبتش.»