به سهم خود از روحانیت محترم و تمام جریان‌های سیاسی و نمایندگان محترم مجلس ‌به‌ویژه نمایندگان اصفهان درخواست می‌کنم که این اقدام را محکوم کنند. همه در برابر این اقدام که به نماد حاکمیت اراده‌ی ملی توهین می‌کند، باید بایستیم. این یک شعار ارتجاعی و بازگشت به استبداد است."
محمد طبیبیان اقتصاددان ایرانی نیز نوشته است : عده ای موتور سوار در اصفهان شعار مرگ بر روحانی سر داده اند. علی رغم این که ما با دولت آقای روحانی موافق باشیم یا موافق نباشیم و نگارنده خود انتقاد های زیادی به دولت دارم، اما یادمان باشد رییس جمهوری که با رای اکثریت انتخاب شده یک نماد است که باید احترام او و خصوصا احترام جایگاه ریاست جمهور حفظ شود. نباید به دام کسانی بیفتیم که برنامه آنان به شکل های مختلف منتفی کردن انتخابی بودن رییس قوه مجریه و نماد حاکمیت و اراده ملی است."
واقعیت این است که گامهای نخستین برای کاستن از سهم و کمرنگ کردن نقش دولت در نظام سیاسی ایران بلافاصله پس از پایان جنگ برداشته شد اما با وجود ریاست شادروان آیت الله هاشمی رفسنجانی به مثابه یکی از استوانه های انقلاب اسلام این گامه کوچک وکم شمار بودند. در دولتهای بعدی اما این روند فزاینده ادامه داشته است و اکنون نهاد ریاست جمهوری دررروز روشن زیر ضرب قرار می گیرد و هیچ نهادی هم آن را نمی بیند یا می بند و آن را بی اهمیت می داند.